• Piątek, 3 kwietnia 2020

    imieniny: Pankracego, Ryszarda

355. rocznica męczeńskiej śmierci św. Andrzeja Boboli

Środa, 16 maja 2012 (07:45)

16 maja 1657 r. w czasie rzezi w Janowie Poleskim Kozacy zamordowali jezuitę Andrzeja Bobolę - nazywanego apostołem Pińszczyzny, od 1652 r. pełniącego misję ewangelizacyjną na Polesiu. Męczennika kanonizowano w 1938 roku.

"Dla gorliwości i umiejętności pozyskiwania dusz zwano go (...) apostołem Pińszczyzny lub duszochwatem. Zrazu odznaczał się ponoć pewnymi wybujałościami temperamentu, ale z czasem stał się uosobieniem cierpliwości, opanowania i wytrwałości. Najlepiej o tych cnotach zaświadczył, gdy w Peredylnej pod Janowem Poleskim przychwyciła go czerń kozacka. Zawleczono go do miasteczka i umęczono okrutnie" - pisał badacz żywotu św. Andrzeja Boboli jezuita Henryk Fros.

Andrzej Bobola od 1630 r. był przełożonym klasztoru Jezuitów w Bobrujsku. W latach 1633-1635 był moderatorem Sodalicji Mariańskiej w Połocku, a w roku 1636 został mianowany kaznodzieją w Warszawie. W latach 1638-1642 był kaznodzieją w Łomży, potem w Wilnie, a od roku 1652 oddał się pracy misyjnej w Pińsku.

W maju 1657 r. Janów Poleski - gdzie wtedy przebywał - został opanowany przez oddział Kozaków, którzy dokonali rzezi katolików i Żydów. Andrzej Bobola usiłował szukać schronienia w pobliskiej wsi Peredił. Został jednak ujęty przez oddział kozacki, przewieziony do Janowa, gdzie - na rynku - poddano go torturom i zamordowano.

Filozof i historyk religii Zbigniew Mikołejko pisał, że Bobola był zwolennikiem zawartej w 1596 r. unii brzeskiej (na mocy której - przy zachowaniu odrębności obrzędowej - podporządkowano jurysdykcji papieskiej Kościół prawosławny  na terenach Rzeczypospolitej), przez co ściągnął na siebie gniew tzw. dyzunitów, czyli przeciwników unii. "Szło o konflikt między dwoma (lub trzema) nurtami chrześcijaństwa, między trzema (lub czterema) narodami. Szło o unię brzeską, stanowiącą próbę wcielenia prawosławia Pierwszej Rzeczypospolitej - poprzez uformowanie nowego, greckokatolickiego obrządku - w obszar katolicyzmu" - tłumaczył ("Św. Andrzej Bobola. Ekumena we krwi"). Andrzej Bobola został pochowany w podziemiach kościoła Jezuitów w Pińsku.

W XVIII w. w Polsce, ale także m.in. w Niemczech i Austrii rozwijał się kult męczennika. W 1702 r. jego ciało zostało ponownie pogrzebane w Pińsku. W 1808 r. przewieziono je do Połocka. W 1853 r. Bobola został beatyfikowany przez Papieża Piusa IX. W 1922 r. szczątki męczennika zostały zbezczeszczone przez bolszewików. W wyniku starań Papieża Piusa XI przeniesiono je do Rzymu. W 1938 r. Bobola został kanonizowany, a jego relikwie przewiezione do Polski. Złożono je w sanktuarium Księży Jezuitów w Warszawie przy ul. Rakowieckiej.

W 1992 r. św. Andrzej Bobola został ustanowiony patronem metropolii warszawskiej, obejmującej archidiecezję warszawską oraz diecezje: warszawsko-praską, płocką i łowicką. W 2002 r. ogłoszono go patronem Polski. "Kiedy zapoznałem się z jego życiorysem, z okolicznościami jego śmierci oraz z losami pośmiertnymi, jeszcze bardziej przejrzysty stał się dla mnie ten znak, jakim jest święty Andrzej Bobola. Jego życie symbolizuje jakiś wielki okres dziejów Polski, Polski unijnej, Rzeczypospolitej trzech narodów" - mówił o św. Andrzeju Boboli Papież Jan Paweł II w maju 1988 roku.

MM,PAP

MM,PAP