Ukochał Kościół tarnowski
Czwartek, 2 kwietnia 2020 (15:09)31 marca 2020 r. minęła 30. rocznica śmierci ks. abp. Jerzego Ablewicza.
Tarnowskiemu Kościołowi pasterzował 28 lat, realizując z ogromną gorliwością i pokorą hasło swej biskupiej posługi: Lavare pedes (umywać nogi).
„Na czym praca kapłana polega? Polega na tym, żeby wszyscy ludzie szli w procesji za Chrystusem, i na tym, żeby ich w tej procesji prowadzić”.
(Z kazania ks. abp. Jerzego Ablewicza podczas święceń prezbiteratu w Tuchowie, 28 maja 1978 r.)
Ks. abp Jerzy Ablewicz pochodził z Krosna. Drogę do kapłaństwa rozpoczął w 1937 roku, wstępując do Seminarium Duchownego w Przemyślu. 5 marca 1943 r. przyjął święcenia kapłańskie. Niedługo później, po krótkim okresie pracy duszpasterskiej w parafiach w Trzcieńcu i Pnikucie, został skierowany na studia filozoficzne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po uzyskaniu tytułu doktora filozofii wrócił do Przemyśla i objął funkcję wicerektora i wykładowcy w tamtejszym Seminarium Duchownym.
26 lutego 1962 r. Papież Jan XXIII mianował go biskupem diecezjalnym w Tarnowie. W maju przyjął w katedrze przemyskiej sakrę biskupią i na 28 lat przejął pasterzowanie w diecezji tarnowskiej. Od początku w sposób szczególny troszczył się o formację duchową i intelektualną kapłanów. W czasie jego posługi nastąpił znaczny wzrost powołań kapłańskich w diecezji. Wielu księży było kierowanych na studia specjalistyczne do Lublina, Innsbrucka, Rzymu czy Paryża. Wielu również wyjeżdżało na prace misyjne do krajów zachodniej Europy, USA, Kongo, Brazylii, Argentyny i innych krajów południowoamerykańskich.
Ksiądz biskup Jerzy Ablewicz był także oddanym współpracownikiem rzymskich kongregacji. Jako członek Kongregacji ds. Świętych i Błogosławionych starał się o kanonizację bł. Kingi i beatyfikację ks. Romana Sitki. Doprowadził do beatyfikacji Karoliny Kózki. W 1981 r. został zaproszony przez Papieża Jana Pawła II do wygłoszenia rekolekcji w Watykanie, które później zostały opublikowane w książce pt. Będziecie moimi świadkami. Została ona przetłumaczona również na inne języki. Uczestniczył w ostatniej sesji Soboru Watykańskiego II. Wprowadzał w diecezji jego reformy, zwłaszcza liturgiczne. Zreformował kurię diecezjalną i sąd biskupi. W latach 1982–1986 przeprowadził IV Synod Diecezji Tarnowskiej. W 1986 r. przyjął w Tarnowie Ojca Świętego Jana Pawła II i to właśnie wtedy Papież podniósł go do godności arcybiskupiej.
W nauczaniu pasterskim biskupa szczególne miejsce zajmowała cnota religijności, którą – według jego nauczania – rozwija się przez modlitwę, różne formy kultu i pielgrzymowanie. W 1983 roku zainicjował coroczne diecezjalne piesze pielgrzymowanie na Jasną Górę.
Doprowadził do koronacji łaskami słynące obrazy Matki Bożej w Okulicach (1962), Nowym Sączu (1963), figury Matki Bożej Bolesnej w Limanowej (1966), figury w Lipinkach (1980), obrazu w Szczyrzycu (1984); rekoronacji obrazu w Zawadzie koło Dębicy (1970) i figury w Przeczycy (1975). Zorganizował jubileusze koronacji obrazów w Bochni i Okulicach oraz inne.
W latach 1968-1970 umożliwił w diecezji peregrynację obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w symbolach pustej ramy, Ewangelii i świecy, a w 1983 – w Obrazie Jasnogórskim.
Mimo że czasy urzędowania arcybiskupa były trudne politycznie i gospodarczo, utworzył 132 nowe parafie. Wtedy również podjęto budowę kilkuset kościołów, domów katechetycznych i plebanii. Dzięki jego staraniom powstał Dom Księży Emerytów w Zbylitowskiej Górze.
Ksiądz arcybiskup szczególnie umiłował sanktuarium Matki Bożej w Tuchowie. Sam był niestrudzonym pielgrzymem do tego sanktuarium na lipowym wzgórzu. W kazaniu na Tysiąclecie Nawiedzenia Narodu Polskiego przez Maryję – w sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej 4 lipca 1965 r. mówił: „(…) największą chwałą sanktuarium tuchowskiego w ciągu tych wieków minionych są ci ludzie, którzy tutaj przychodzili obarczeni grzechem, a wychodzili stąd z tęsknotą za dobrem. Z tym pragnieniem, żeby żyć po Bożemu, zerwać z grzechem. A ta tęsknota za dobrem, za szlachetnością rozbudziła się w ich sercach tutaj, przed tym cudownym obrazem Pani – Matki Bożej Tuchowskiej”.
W 1975 r. ustanowił dla diecezji tarnowskiej liturgiczne święto Matki Bożej Tuchowskiej.
7 listopada 1989 r. ks. abp Jerzy Ablewicz ostatni raz sprawował Mszę Świętą w sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej.
Arcybiskup Jerzy Ablewicz zmarł 31 marca 1990 r. w rezydencji biskupów tarnowskich po długotrwałej chorobie nowotworowej, znoszonej z ogromną cierpliwością. Spoczywa w podziemiach bazyliki katedralnej. Jest patronem Klubu Inteligencji Katolickiej w Tarnowie, jednej z tarnowskich ulic, a także fundacji przyznającej co rok stypendia uzdolnionej młodzieży.