• Niedziela, 15 grudnia 2019

    imieniny: Waleriana, Celiny, Niny

Pierwsza niedziela Adwentu

Ewangelia

Niedziela, 1 grudnia 2019 (10:29)

Mt 24,37-44

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona.

Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o jakiej porze nocy nadejdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”.

 


 

Rozważanie

Powstać ze snu

Przed nami Adwent. Z jednej strony to radosny okres oczekiwania na przyjście Pana, z drugiej – czas na wybudzenie się ze snu i sytego zadowolenia, paraliżującego serce i umysł. Nie chodzi tylko o łatwo identyfikowalną datę 25 grudnia, otuloną bogatą ornamentyką tradycji. Kościół przypomina o potrzebie innego rodzaju czujności: tej w wymiarze eschatologii, ale również przyjmującej kształt zwyczajnej codzienności, kiedy to Jezus daje się odnaleźć w rysach drugiego człowieka. „Bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie” – przypomina Chrystus. A św. Paweł dodaje: „Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu”.

Rozumiejcie chwilę obecną… Wydaje się, że apostolskie zaproszenie w miarę upływu czasu zyskuje na znaczeniu. Świat staje się duchową pustynią. Nihilizm i pustka zaczynają zaglądać do oczu całym społecznościom. Nadzieja zdaje się umierać, choć mało kto jest się w stanie do tego przyznać. W tym kontekście niezwykle poruszające są słowa modlitwy ks. kard. Roberta Saraha, prefekta Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, zawarte w książce pt. „Wieczór się zbliża i dzień się już chyli”. Są skierowane do Kościoła niemieckiego, ale tak naprawdę są skierowane do wszystkich.

„Panie, zostań z nami; bo Twojemu Kościołowi ze wszystkich stron zagraża ciemność kłamstwa i odpadnięcie od wiary” – czytamy. „Przyjdź, ogrzej nasze serca i rozpal je wielką miłością do Ciebie, prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka […] Panie, bądź z nami i wyjaśnij nam Pismo Święte; bądź z nami i naucz nas, że krzyż jest mądrością Boga […] Zdradziliśmy Cię i zaprzeczyliśmy, że Cię znamy. Sprzedaliśmy Cię za bogactwo i dobra tego świata. Zostawiliśmy Cię samego, baliśmy się opinii publicznej i uciekliśmy. Pozwól nam poznać po pianiu koguta tak jak Piotrowi, że trzykrotnie się Ciebie zaparliśmy. Ten krzyk obwieści nam wschód, nadejście słońca, które obdarowuje życiem”.

Przyjdź, ogrzej nasze serca. Rozpal swoją miłością! Czekamy na Ciebie. Marana tha!

Ks. Paweł Siedlanowski