Piłka Telstar znów w roli głównej

Poniedziałek, 11 czerwca 2018 (14:32)

Piłka jest biała, ma czarne place, logo turnieju i napisy „Official Match Ball” oraz „Russia 2018”. Z jej „przodkiem” dobre wspomnienia ma m.in. reprezentacja Polski, która zajęła w Niemczech trzecie miejsce.

Twórcy zapewniają, że przy produkcji Telstara 18 zastosowano nowoczesne rozwiązania technologiczne. Absolutną nowością jest montaż czipa, z którym można „skomunikować się” za pomocą smartfona. Na ekranie wyświetlają się szczegółowe parametry.

To ogromny skok technologiczny w porównaniu z pierwszymi mistrzostwami świata. W 1930 roku grano skórzaną piłką, która była wypełniona dętką. Nie miała nazwy, podobnie jak wiele kolejnych.

Dopiero w 1970 roku organizatorzy MŚ postanowili pozbawić ją anonimowości. Pojawiła się nazwa Telstar, a zszyta 32 szwami czarno-biała piłka stała się bardziej widoczna – za sprawą wymogów telewizji. Na mundialu w Niemczech w 1974 roku drużyny miały do dyspozycji dwie piłki – biało-czarnego Telstara i białą wersję Telstar Chile.

W 1978 roku w Argentynie nie mogło być innej piłki niż Tango. Była od poprzedniczek bardziej odporna na wodę, a jej wizualną oprawę stanowiło 20 trójkątów wpisanych w 12 kół. Tango Espana w 1982 roku – to zmodernizowany model piłki argentyńskiej, jednak jeszcze bardziej wodoodporny. Meksyk w 1986 roku dysponował piłką Azteca, ze względu na specyfikę geograficzną kraju, po raz pierwszy wyprodukowaną z tworzyw syntetycznych. Miała być bardziej przydatna do gry na znacznych wysokościach, jeszcze bardziej odporna na wodę.

W 1990 roku Włosi postawili na czarny poliuretan, nakładany warstwami. Questra to piłka, jaką grano w 1994 roku na stadionach USA, szybsza i podobno ułatwiająca kontrolę poczynań gracza. Cztery lata później syntetyczna pianka pozwoliła Francuzom na posługiwanie się wielokolorową piłką o oczywistej nazwie Tricolore. Podczas MŚ w Korei Płd. i Japonii spotkania rozgrywano piłką Fevernova, w porównaniu z poprzednią wzbogaconą w produkcji nowymi technologiami.

W 2006 roku w Niemczech przyszedł czas „ducha drużyny”, czyli Teamgeist. To piłka, która po raz pierwszy została pozbawiona szwów, a organizatorzy mistrzostw chwalili się, że jest „najbardziej okrągłą piłką świata”.

Kolorystyka piłki związana była z barwami reprezentacji Niemiec, zaś dodatkowy kolor złoty – na finał – odnosił się do 18-karatowego Pucharu Świata, o który walczą uczestnicy mundialu. Na piłce umieszczono elementy w kształcie śmigła i turbiny. Po raz pierwszy w historii zastosowano w niej nowatorską konfigurację 14, a nie ponad 30 paneli, co pozwoliło na uzyskanie niespotykanej wcześniej gładkości i idealnej kulistości piłki.

Cztery lata później uczestnicy MŚ kopali Jabulani. Składała się tylko z ośmiu „łatek”, ale za to było na niej aż 11 kolorów, inspirowanych barwami RPA. Tyle wykorzystanych barw symbolizowało też skład futbolowej drużyny, ale także liczbę oficjalnych języków używanych w kraju-gospodarzu oraz afrykańskich społeczności zamieszkujących to państwo. „Jabulani” w języku Zulu oznacza „świętować, bawić się, celebrować”.

Przed czterema laty w centrum uwagi była Brazuca. Ważąca 437 gramów biała piłka posiadała kolorowy wzór, układający się tak, że przypominał popularne w Brazylii bransoletki życzeń (fita do Senhor do Bonfim da Bahia) oraz nawiązywał do energii prezentowanej przez mieszkańców tego kraju. Brazuca to termin używany w slangu, którym w żartobliwym tonie Brazylijczycy określają samych siebie.

W jej trwających ponad dwa i pół roku testach wzięło udział 600 zawodników i 30 drużyn z 10 krajów na trzech kontynentach. Prób takiej skali nie przeprowadzono przed żadnym poprzednim mundialem. By poprawić przyczepność, stabilność i aerodynamikę, zdecydowano się „złożyć” ją zaledwie z sześciu paneli-łatek i zmieniono strukturę powierzchni.

Mundial w Rosji rozpocznie się w czwartek, a finał zostanie rozegrany 15 lipca 2018 roku.

Nazwy piłek używanych w MŚ od 1970 roku:

1970 – Meksyk – Telstar

1974 – RFN – Telstar

1978 – Argentyna – Tango

1982 – Hiszpania – Tango

1986 – Meksyk – Azteca

1990 – Włochy – Etrusco Unico

1994 – USA – Questra

1998 – Francja – Tricolore

2002 – Japonia/Korea Płd. – Fevernova

2006 – Niemcy – Teamgeist

2010 – RPA – Jabulani

2014 – Brazylia – Brazuca

2018 – Rosja – Telstar 18

RP, PAP