Podnosił z błota upodlenia
Środa, 2 stycznia 2013 (17:38)Słowo pożegnania wygłoszone w imieniu wiernych świeckich i mieszkańców Przemyśla przez Roberta Choma - prezydenta miasta Przemyśla podczas Mszy św. pogrzebowej ks. abp. Ignacego Tokarczuka
Ekscelencjo Księże Arcybiskupie Metropolito przemyski, Eminencje, Ekscelencje, pogrążona w smutku Rodzino,
Ekscelencjo Księże Arcybiskupie seniorze, honorowy obywatelu wolnego, królewskiego miasta Przemyśla
Szedłeś przez całe swoje bogate i długie życie drogą Prawdy, Prawdy Chrystusowej i tę Prawdę głosiłeś wierząc, że głos ten trafi do serc i umysłów, poruszy serca, padnie na dobry grunt. I trafiło ziarno na glebę dobrą. Obumarło po to, by wydać plon ogromnego szacunku i miłości, jakim jesteś otoczony Ekscelencjo, szczególnie tu na naszej przemyskiej i podkarpackiej ziemi.
Śp. ks. bp Tadeusz Błaszkiewicz wspominał Cię Księże Arcybiskupie między innymi tak: „Ogromne rzesze gromadzące się z okazji kościelnych i narodowych wynagradzały rzęsistymi oklaskami odważne przemówienia biskupa Tokarczuka. Ludzie odchodzili do swoich domów i miejsc pracy podniesieni na duchu. Zaczerpnęli bowiem światła i mocy do przeciwstawiania się przez bierny czy też czynny opór nieludzkiemu systemowi totalitarnemu komunizmowi. Tak we wspólnocie Kościoła tworzyła się jego moc, uwidaczniała się cnota męstwa, zataczając coraz szersze kręgi społeczne”.
Tymi ludźmi byliśmy również my, którzy dzisiaj jesteśmy w naszej katedrze na Twojej Ekscelencjo ostatniej drodze. Dzisiaj to miasto Przemyśl i Naród przemyski oddaje Ci hołd, składa Ci najgłębszą cześć.
Nowe parafie, kościoły i kaplice; obchody milenium Chrztu Polski; peregrynacja kopii Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej to Twoje Ekscelencjo dzieła i ludzi, w których budziłeś właśnie nadzieje i podnosiłeś z błota upodlenia.
Naród Polski, wierni naszej diecezji nigdy Ci tego nie zapomną.
Dzisiaj jako ojciec zostałeś wezwany przed Najwyższego Ojca. My, którzy pozostaliśmy mamy obowiązek uczynić, by Twój Księże Arcybiskupie testament, jakim jest Twoje życie, był dobrze wykonany. I choć już niczego nam nie powiesz osobiście wiemy, że to wołanie z przemyskiej twierdzy, jak pisał do Ciebie Księże Arcybiskupie w dniu 50-lecia Twoich święceń kapłańskich Jan Paweł II: staje się żywnym zaczynem ewangelizacyjnej odnowy i przynosi owoc stokrotny.
We wczorajszej homilii JE ks. bp Edward Frankowski pięknie wspominając śp. księdza arcybiskupa mówił także o współczesnych zagrożeniach, ale wskazywał właśnie na nadzieję do ich zwyciężania. Ty Ekscelencjo przez całe życie pokazywałeś jak być wiernym, jak trwać, jak ocalać nadzieję. To mocne przesłanie dla nas świeckich, mieszkańców miasta Przemyśla, archidiecezji, szczególnie w Roku Wiary.
Dziękuję też Bogu i Tobie Księże Arcybiskupie za rozmowy, w czasie których wsłuchując się w Twoje słowa, stawałem się mocniejszy. Zawsze dziękowałeś Księże Arcybiskupie za nowo powstające kościoły, modlitwą otaczałeś nasze miasto. My przemyślanie dzięki Tobie stawaliśmy się wartościowym budulcem wspólnoty chrześcijańskiej naszej małej Ojczyzny.
Pozostajesz Ekscelencjo w naszych sercach. W moim sercu w obrazie pasterza, który pokazywał jak słuchać bardziej Boga niż ludzi. Wierzymy, że teraz w niebie będziesz wypraszał dla nas potrzebne łaski. My też zapewniamy o naszej modlitewnej pamięci.
Odpoczywaj w pokoju wiecznym Kochany Pasterzu.