W drodze do beatyfikacji

Piątek, 6 kwietnia 2018 (20:24)

W czwartek – za zgodą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych – odbyła się ekshumacja doczesnych szczątków s. Emanueli Kalb z grobowca zakonnego Sióstr Kanoniczek na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Specjalnie powołana komisja na czele z ks. dr. Andrzejem Scąbrem, kierownikiem Referatu Spraw Beatyfikacyjnych w Kurii Metropolitalnej w Krakowie, dokonała rekognicji, czyli kanonicznego rozpoznania i przeprowadzeniu stosownych badań. Następnie doczesne szczątki Czcigodnej Służebnicy Bożej s. Emanueli Kalb złożone zostały do metalowej trumienki. Po zamknięciu i opatrzeniu lakową pieczęcią Kurii Metropolitalnej trumienkę włożono do licującego z wystrojem kościoła sarkofagu.

W skład Komisji weszli m.in. lekarze biegli w dziedzinie anatomii i medycyny, technicy i duchowni. Obecna była również przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia – m. Maria Estera Kapitan oraz postulator sprawy beatyfikacyjnej Czcigodnej Służebnicy Bożej – s. Immakulata Kraska.

Jak informuje o. Szczepan Praśkiewicz, siostra Emanuela Kalb (1899-1986) była konwertytką z judaizmu. – Dla mnie była taką naszą Edytą Stain – podkreśla karmelita.

Służebnica Boża urodziła się w rodzinie żydowskiej i miała na imię Chaje (Helena). – Chaje zachorowała i w szpitalu zetknęła się z siostrami zakonnymi. Prowadziła z nimi długie rozmowy, dzięki którym zapoznała się bliżej z postacią Chrystusa, wierząc, że On jest obiecanym Mesjaszem. Po wyzdrowieniu 18 stycznia 1919 r. przyjęła w katedrze przemyskiej chrzest wraz z imieniem Maria Magdalena. Zdobyła wykształcenie pedagogiczne w Krośnie i pracowała jako nauczycielka. W 1927 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego w Krakowie, otrzymując imię zakonne Emanuela; 29 października 1933 r. złożyła swoje śluby wieczyste – opowiada o. Praśkiewicz, dodając, że pracowała jako nauczycielka w szkołach i przedszkolach prowadzonych przez siostry. – Prowadziła bardzo głębokie życie wewnętrzne i prowadziła dzienniczek duchowy. W 1941 r. złożyła akt ofiarowania za naród żydowski, „by poznał światło wiary, którym jest Chrystus”. Modliła się również za kapłanów i w tej intencji ofiarowała swe cierpienia, m.in. utratę słuchu – zaznacza.

Utrzymywała kontakt z o. Danielem Rufeisenem, karmelitą bosym, pochodzącym z rodziny żydowskiej z Żywiecczyzny i to razem z nim w czasie II wojny światowej ratowała Żydów.

Zmarła w opinii świętości w Krakowie 18 stycznia 1986 r.

Wiosną 2001 r. ks. kard. Franciszek Macharski otworzył w Krakowie jej proces beatyfikacyjny i 14 grudnia 2015 r. Papież Franciszek ogłosił dekret o heroiczności jej cnót. – Chciejmy modlić się o cud, jakiego jeszcze brakuje do beatyfikacji tej kandydatki na ołtarze. Zachęcajmy do tej modlitwy zwłaszcza tych, którzy zmagają się z cierpieniem, chorobą, rozmaitymi problemami. Niech dobry Bóg okaże im miłosierdzie za wstawiennictwem siostry Emanueli – zachęca o. Praśkiewicz.

Małgorzata Pabis