• Wtorek, 28 kwietnia 2026

    imieniny: Pawła, Walerii, Piotra

Cenne skarby w kruchych naczyniach

Niedziela, 3 grudnia 2017 (12:12)

W sobotę w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach trwał drugi dzień Kongresu Międzynarodowej Akademii Bożego Miłosierdzia. Jego uczestnicy przedstawiali ośrodki kultu Bożego Miłosierdzia w Polsce, Argentynie i w Australii.

 

Słowo do uczestników kongresu skierował ks. Franciszek Ślusarczyk. Rektor sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach mówił, że łagiewnickie sanktuarium Bożego Miłosierdzia jest wymownym znakiem, jak Bóg bogaty w miłosierdzie najcenniejsze skarby swojego serca składa w geście zaufania w kruche naczynia ludzkich serc. – Ze skromnego „Domu Miłosierdzia” wybudowanego dla „upadłych kobiet” na peryferiach miasta wyrosło po latach centrum kultu Bożego Miłosierdzia dla całego świata! Dla Boga nie ma nic niemożliwego, a sprawy – po ludzku trudne – stają się możliwe do spełnienia wówczas, gdy człowiek z ufnością otworzy swój umysł i serce na Boże działanie – przypomniał.

Ksiądz Ślusarczyk przywołał postać św. s. Faustyny Kowalskiej. – Siostra Faustyna miała świadomość wielu ograniczeń, wobec których po ludzku czuła się bezradna, ale Jezus zapewniał ją wiele razy, że jest to Jego dzieło, lecz jej rola jest niezastąpiona. „W Starym Zakonie wysyłałem proroków do ludu swego z gromami. Dziś wysyłam ciebie do całej ludzkości z Moim miłosierdziem – mówił Jezus do Faustyny. – Nie chcę karać zbolałej ludzkości, ale pragnę ją uleczyć, przytulając ją do swego miłosiernego Serca”. Jej bezgraniczne zaufanie Bożej mądrości było gestem otwarcia na pełnienie woli Ojca, objawioną nam przez Jezusa podczas Jego ziemskiej działalności i objawianą wciąż w dalszej historii zbawienia – mówił.

Rektor sanktuarium zaznaczył, że nie byłoby jednak pełnego rozwoju kultu Bożego Miłosierdzia bez trafnego rozpoznania tego wyjątkowego „znaku czasu” przez młodego najpierw studenta polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim, następnie alumna tajnego Seminarium Duchownego w Krakowie – Karola Wojtyła. – Dla nas charakterystycznym jest fakt, że kiedy Jan Paweł II był już bardzo schorowany, cierpiący, chciał jeszcze koniecznie przybyć do krakowskich Łagiewnik, by dokonać konsekracji nowej świątyni jako współczesnej arki ocalenia i zawierzyć cały świat Bożemu Miłosierdziu – mówił i dodawał, że wymownym świadkiem realizacji Bożych planów dotyczących rozwoju kultu Bożego Miłosierdzia był przez niemal 40 lat posługi u boku świętego Papieża Jana Pawła II jego niestrudzony sekretarz ks. kard. Stanisław Dziwisz. – Kiedy Boża Opatrzność zleciła mu misję prowadzenia Kościoła krakowskiego, podjął odważną decyzję, aby poszerzyć przestrzeń Miłosierdzia poprzez Centrum „Nie lękajcie się” oraz sanktuarium Jana Pawła II na Białych Morzach. Ksiądz kardynał Stanisław Dziwisz pamiętał o tym, że właśnie w tej scenerii dawnego Solvay’u dojrzewała myśl Karola Wojtyły do pójścia za głosem powołania kapłańskiego, a jego droga z miejsca okupacyjnej pracy do mieszkania na Dębnikach prowadziła tak często przez kaplicę w Łagiewnikach, gdzie młody Karol szukał światła i pomocy, aby trafnie rozpoznać Boże zamiary i plany na dalsze życie. W ten sposób na modlitwie kruche naczynie jego serca dojrzewało do przyjęcia cennych darów Bożego Miłosierdzia, by nimi ubogacać Kościół i świat, do którego miał być posłany – powiedział.

Organizatorem kongresu jest Międzynarodowa Akademia Bożego Miłosierdzia. Rektor seminarium powiedział o niej: – Patrząc od strony ludzkiej jest również kruchym narzędziem, które trzeba doskonalić, ale może się stać miejscem i sposobem przekazywania wielkich Bożych treści dla całego świata. To kameralne spotkanie jest szansą, aby z nadzieją spojrzeć ku przyszłości. Kult Bożego Miłosierdzia rozwija się w różnych krajach często w sposób imponujący. Trzeba tym bardziej powracać do tych źródeł, z których ta iskra Bożej łaski wychodzi. Właśnie dlatego ks. kard. Stanisław Dziwisz utworzył w Krakowie przed 6 laty tę uczelnię o tak specyficznym profilu, by w sposób kompetentny podejmowała kolejne zagadnienia związane z nowymi formami kultu Bożego Miłosierdzia, które ubogacają skarbiec Kościoła powszechnego.

Małgorzata Pabis, Łagiewniki