Na koniec moje Niepokalane Serce zatriumfuje

Czwartek, 27 lipca 2017 (19:20)

Pragnę dzisiaj podzielić się z wami refleksją nad pielgrzymką do Fatimy, którą Bóg pozwolił mi odbyć w piątek i sobotę ubiegłego tygodnia. Głęboko odczuwam jeszcze wzruszenia, jakich tam doznałem. Mam w oczach niezliczone rzesze ludzi, zgromadzone na placu przed sanktuarium w piątek wieczorem, gdy tam przybyłem, a zwłaszcza w sobotę przed południem, gdy odbyła się beatyfikacja dwojga pastuszków, Franciszka i Hiacynty. Była to rzesza pełna radości, ale zarazem zdolna zachować absolutną ciszę i głębokie skupienie.

św. Jan Paweł II, Watykan, 17 maja 2000 r.

---

Konieczność powrotu do Eucharystii, do wiary w prawdziwą i realną obecność Boga w Najświętszym Sakramencie jakże bardzo współbrzmi z wołaniem Fatimy. Jest ona – jak pisze Siostra Łucja – jeszcze jednym apelem o wiarę, nadzieję i miłość, by ogrom Bożego Jestestwa wysławiać na ziemi, w dzień i w godzinę przez Niego wyznaczone w znakach i planach Jego nieskończonego miłosierdzia.

ks. dr Krzysztof Czapla SAC