Na koniec moje Niepokalane Serce zatriumfuje
Piątek, 5 maja 2017 (05:26)100-lecie objawień Matki Bożej w Fatimie, 13 V – 13 X 1917 r.
y należycie przygotować się do dnia przyrzeczeń Narodu, wszyscy musimy dobrze zrozumieć, do czego się zobowiązujemy, rozważyć treść i znaczenie zobowiązań, które na siebie przyjmujemy. Pomogą nam w tym pierwsze soboty miesiąca, kazania katechizmowe i nauki rekolekcyjne Wielkiego Postu. Wszystkie nauki rekolekcyjne, ogólne i stanowe, rachunki sumienia i ćwiczenia pokutne mają być osnute wokół tych zobowiązań, które były ogłoszone z wałów Jasnej Góry.
List Pasterski Prymasa Polski, Wielkopostne przygotowanie do Przyrzeczeń Jasnogórskich w parafiach, Gniezno – Warszawa, 1957
Łucja miała pozostać „przez jakiś czas” w bardzo konkretnym celu, by krzewić nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi. Czy był drugi taki przypadek w historii, by wizjoner żył przez tyle lat po objawieniach? Wydaje się, że s. Łucja jest ewenementem. Jej życie naznaczone było świadectwem i wysiłkami zmierzającymi do tego, by rozpowszechnić nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi.