Na koniec moje Niepokalane Serce zatriumfuje
Piątek, 13 stycznia 2017 (03:00)100-lecie objawień Matki Bożej w Fatimie, 13 V – 13 X 1917 r.
13 maja 1917 r. bawiliśmy się z Hiacyntą i Franciszkiem na szczycie zbocza Cova da Iria. Budowaliśmy murek dookoła gęstych krzewów, kiedy nagle ujrzeliśmy jakby błyskawicę.
– Lepiej pójdźmy do domu – powiedziałam do moich krewnych. – Zaczyna się błyskać, może przyjść burza.
– Dobrze! – odpowiedzieli.
Zaczęliśmy schodzić ze zbocza, poganiając owce w stronę drogi. Kiedy doszliśmy mniej więcej do połowy zbocza, blisko dużego dębu, zobaczyliśmy znowu błyskawicę, a po zrobieniu kilku kroków dalej, ujrzeliśmy na skalnym dębie Panią w białej sukni, promieniującą jak słońce.
Fatima, 13 maja 1917, Wspomnienia s. Łucji
Matka Boża w Fatimie prosi o poświęcenie Jej Niepokalanemu Sercu Rosji i wynagrodzenie za grzechy w pierwsze soboty miesiąca. Czy jednak wynagrodzenie w tej formie jest powszechnie podejmowane? Jeśli będzie ono upowszechniane, doświadczymy również owoców. Trudno oczekiwać pokoju, nawrócenia Rosji, jeśli prośba Matki Bożej nie jest w pełni realizowana.