Święty biskup z wyobraźnią miłosierdzia

Piątek, 20 maja 2016 (20:52)

Święty biskup Pelczar, przeświadczony o potrzebie odnowy w Kościele, która winna rozpocząć się od stanu duchownego, zwrócił uwagę na podniesienie poziomu intelektualnego i formację religijną księży, począwszy od studiów seminaryjnych. W 1902 r. powołał do życia Niższe Seminarium Duchowne, tzw. Collegium Marianum, przyczyniając się do wzrostu liczby powołań kapłańskich.

Święty biskup Pelczar był człowiekiem modlitwy, ojcem ubogich, gorącym czcicielem Najświętszego Sakramentu, Najświętszego Serca Jezusowego i Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Jego zasługą jest wprowadzenie w życie szeregu dzieł apostolskich, czego przykładem jest Zgromadzenie Sióstr Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego założone 15 kwietnia 1894 r. Jako pasterz Kościoła przemyskiego zorganizował 3 synody diecezjalne, utworzył 61 samodzielnych placówek duszpasterskich, a za jego rządów wzniesiono ponad 100 nowych świątyń.

Święty Józef Sebastian Pelczar dbał o duchowy i materialny wzrost diecezji, a także o rozwój kultury i sztuki sakralnej, dzięki czemu zasłużył na miano reformatora zatroskanego zarówno o duchowe oblicze diecezji, ale również o jej organizację. Był też wielkim patriotą, który swą nieugiętą postawą bronił interesów narodowych, a życie społeczne kształtował w duchu chrześcijańskim, w myśl encyklik Papieża Leona XIII. W 1906 r. powołał do życia Związek Katolicko-Społeczny stanowiący zalążek obecnej Akcji Katolickiej. Dał się poznać także jako przyjaciel młodzieży, wybitny kaznodzieja, humanista widzący potrzeby ubogich, ale nade wszystko jako człowiek modlitwy. Szczególną troską otaczał robotników, tworząc dla nich organizację katolicką pod nazwą „Przyjaźń” i Stowarzyszenie Opieki nad Terminatorami pw. św. Stanisława Kostki. Sprowadził do Przemyśla Księży Salezjanów, Braci Albertynów. Z jego inicjatywy powstało w Przemyślu schronisko dla bezdomnych. Zmarł w opinii świętości 28 marca 1924 r.

Podczas IV pielgrzymki do Polski, 2 czerwca 1991 r., Papież Jan Paweł II beatyfikował w Rzeszowie ks. bp. Józefa Sebastiana Pelczara, a 18 maja 2003 r. na placu św. Piotra w Rzymie ogłosił go świętym Kościoła powszechnego. Po św. Stanisławie ze Szczepanowa ks. bp Józef Sebastian Pelczar był pierwszym kanonizowanym biskupem polskim.

Święty biskup Pelczar – jeden z największych pasterzy archidiecezji przemyskiej, był i wciąż pozostaje skutecznym i sprawdzonym orędownikiem ludzkich spraw. Świadczą o tym wierni, którzy z ufnością nawiedzają jego relikwie w kaplicy Fredrów przemyskiej bazyliki archikatedralnej. Przemiany zapoczątkowane przez św. bp. Pelczara były dalekowzroczne, a Kościół przemyski został dobrze przygotowany do mającej wkrótce nadejść trudnej konfrontacji z ateistycznym systemem komunistycznym. Nieugięta postawa św. bp. Pelczara była przykładem dla późniejszych pasterzy Kościoła przemyskiego – księży biskupów: Anatola Nowaka, Franciszka Bardy, abp. Ignacego Tokarczuka i abp. Józefa Michalika, który o swoim wielkim poprzedniku powiedział, że nie tylko współczuł ludziom biednym i bezrobotnym, ale im osobiście pomagał i organizował dla nich pomoc.

– Miał wyobraźnię miłosierdzia, szukał i znajdował pomocnice i pomocników, pomnażał serca i dłonie, aby dotrzeć do najdalej stojących, do zawstydzonych i upokorzonych – mówił ks. abp Michalik.

Kolejnym pasterzem – następcą św. bp. Pelczara na stolicy arcybiskupiej w Przemyślu jest nowy metropolita przemyski ks. abp Adam Szal, którego ingres do przemyskiej archikatedry odbędzie się w sobotę, 21 maja.

Mariusz Kamieniecki