Krucjata Różańcowa przeciw terroryzmowi

Piątek, 6 maja 2016 (22:52)

Krakowscy franciszkanie spotkali się w Kalwarii Pacławskiej jak za czasów św. Franciszka na tzw. kapitule namiotów, aby wspólnie się modlić, rozmawiać i świętować. Przed cudownym obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej prowincjał o. Marian Gołąb zainicjował krucjatę modlitewną o pokój na świecie i zachowanie od terroryzmu.

– Nikogo z obecnych tutaj braci nie muszę przekonywać, jak ważnym momentem dla naszej wspólnoty jest kapituła prowincjalna. Jest to czas, kiedy w perspektywie najbliższego czterolecia odkrywamy wolę Bożą względem nas i planujemy swoją przyszłość. Naszym pracom towarzyszy jednak od początku przekonanie, że w tej otwierającej się dla nas przyszłości nie chodzi wyłącznie o nas samych i nasze nawet najbardziej pobożne inicjatywy. Jako uczniowie Jezusa Chrystusa nie żyjemy i nie chcemy żyć dla siebie ani myśleć tylko o sobie – mówił o. Gołąb.

–  Nikt z nas – jak poucza św. Paweł – nie żyje dla siebie i nikt dla siebie nie umiera, więc i my, myśląc o przyszłości naszej zakonnej wspólnoty, chcemy pamiętać, do czego zostaliśmy powołani i do czego wezwani w tym konkretnym momencie historii – dodawał.

Franciszkanin podkreślał, że ten moment bez wątpienia jest czasem „naznaczonym czytelnymi znakami, które winniśmy odbierać lub interpretować jako ważne drogowskazy, nadające kierunek naszym działaniom”.

– Takim znakiem obecnego czasu jest zatrważający świat terroryzm i brak – tak bardzo upragnionego przez ludzi – pokoju – mówił.

Prowincjał franciszkanów przypomniał męczenników z zakonu: św. Maksymiliana Marię Kolbego oraz bł. Zbigniewa Strzałkowskiego i bł. Michala Tomaszka. 

– W tym roku przeżywamy – w przypadku św. Maksymiliana 75. rocznicę, a w przypadku błogosławionych Michała i Zbigniewa 25. rocznicę – ich męczeństwa. Kościół wyniósł ich do godności ołtarzy, by wierni mieli w nich także swoich orędowników. Dodajmy raz jeszcze: w tym trudnym, naznaczonym brakiem pokoju momencie historii – przypomniał. –  Nie trzeba było długo czekać, by zobaczyć, jak prosta wiara ludu Bożego potrafiła odczytać ten cenny dar Kościoła w osobach naszych świętych. Święty Maksymilian bardzo szybko stał się patronem i orędownikiem dla osób walczących o szeroko rozumianą godność każdego ludzkiego istnienia, a w bł. Zbigniewie i bł. Michale – zaledwie w kilka tygodni po ich beatyfikacji – niektórzy wierni, w zagrożonym przez terroryzm społeczeństwie, odkryli swych duchowych protektorów – powiedział i dodał: – To przekonanie powstało na skutek prostego skojarzenia. Skoro bł. Zbigniew i bł. Michał nie dali się zastraszyć terrorystom i stali się posłańcami pokoju aż do męczeństwa, to znaczy, że bedą także – w tajemnicy świętych obcowania – wstawiać się za ludźmi i bronić ich przed skutkami narastajacej fali terroryzmu. Wzrasta też liczba różnych modlitewnych inicjatyw, a wsród nich jedna, związana z Różańcem, który – jak wiemy – w modlitewnej tradycji Kościoła zajmuje wyjątkowe miejsce. 

Jak mówił o. Gołąb, z tego powodu z inspiracji wiernych franciszkanie umieścili relikwie błogosławonych braci w różańcowej koronce, a teraz, po upływie dokładnie 5 miesięcy po ich beatyfikacji, rozpoczynają modlitewną krucjatę o pokój dla zagrożonego przez terroryzm świata, „gdyż jako duchowi synowie św. Franciszka czujemy się w sposób szczególny powołani do głoszenia pokoju i dobra”.

Kończąc swoje słowo, o. Gołąb zaapelował do wszystkich ludzi dobrej woli na całym świecie: – Wróćcie do Boga, wracajcie do źródła prawdziwej miłości, gdyż tylko miłość jest twórcza. Pokój na świecie zapanuje wówczas, gdy miłość zagości w naszych sercach i odnajdziemy w niej godność własnego człowieczeństwa. Święty Maksymilianie M. Kolbe, bł. Zbigniewie Strzałkowski i bł. Michale Tomaszku, módlcie się za nami. 

Brat Jan Hruszowiec wręczył obecnym w sanktuarium zakonnikom różaniec z małym relikwiarzem, a cała wspólnota odmówiła modlitwę w intencjach każdego człowieka, zagrożonego siłami zła, objawiającego się w działaniach terrorystów.

Małgorzata Pabis