Jestem człowiekiem zawierzenia!

Sobota, 30 kwietnia 2016 (04:19)

Obchody Sacrum Poloniae Millennium w 1966 roku były wielkim dziękczynieniem Panu Bogu. Jeszcze żyje tak wielu świadków narodowego „Te Deum” – dziękczynienia przy kolejnych katedrach, które stały się stacjami gromadzącymi dziesiątki tysięcy wiernych w czasach, w których nie można było urządzać masowych zebrań i demonstracji. Udręczony wówczas przez władze PRL Naród czuł, że dokonuje się coś wielkiego, co stało się potem źródłem narodzin pokolenia przełomu – „pokolenia 66 roku”!

Kiedy więc na Jasnej Górze po latach od wydarzeń milenijnych, 4 czerwca 1979 roku, stanął Papież Polak, dokonało się coś niemożliwego i niemalże kosmicznego dla Polski i dla świata. Mogliśmy widzieć cuda, jakie Bóg czynił przez to oddanie się w niewolę Maryi. Na Jasnej Górze Jan Paweł II potwierdził duchową drogę Narodu, drogę wewnętrznego zawierzenia, z której wyrósł. Ojciec Święty odniósł się do złożonego Aktu milenijnego: „Pragnę w dniu dzisiejszym, przybywając na Jasną Górę jako pierwszy papież pielgrzym, odnowić całe to dziedzictwo zawierzenia, oddania i nadziei, które tu tak wielkodusznie zostało nagromadzone przez moich braci w biskupstwie i rodaków”.

Dzięki Papieżowi z rodu Polaków możemy rozumieć dziejową rolę Aktu milenijnego z 3 maja 1966 roku. Ojciec Święty podkreślił, że Episkopat Polski i lud Boży dodali do dzieła Soboru Watykańskiego II „swój Akt jasnogórski: oddanie w macierzyńską niewolę Bogarodzicy za wolność Kościoła w świecie i w Polsce. Jest on wołaniem serca i woli, wołaniem całego chrześcijańskiego jestestwa osoby i wspólnoty o pełne prawo do głoszenia zbawczej misji, o misji tej wszechstronną skuteczność, o jej nowe zakorzenienie w idącej (i już obecnej) epoce dziejów świata – przez Maryję! Jest to zarazem jakieś na wskroś oryginalne odczytanie tej prawdy o obecności Bogarodzicy w tajemnicy Chrystusa i Kościoła, jak głosi VIII roz. Konstytucji Lumen gentium. Odczytanie na wielką miarę wedle tradycji świętych – takich jak św. Bernard z Clairvaux, jak św. Grignion de Montfort, jak św. Maksymilian Kolbe”.

Na zakończenie powiedział znamienne słowa: „Pozwólcie, że wszystko to tutaj zawierzę! Pozwólcie, że wszystko to zawierzę w nowy sposób! Jestem człowiekiem zawierzenia. Nauczyłem się nim być tutaj!”.

Najlepsza Matko nasza i Królowo Polski, odtąd uważaj nas, Polaków, jako Naród, za całkowitą własność Twoją, za narzędzie w Twych Dłoniach na rzecz Kościoła Świętego, któremu zawdzięczamy światło Wiary, moce Krzyża, jedność duchową i pokój Boży. Czyń z nami, co chcesz! Pragniemy wykonać wszystko, czego zażądasz, byleby tylko Polska po wszystkie wieki zachowała nieskażony skarb Wiary Świętej… (fragment Milenijnego Aktu oddania).

Ojcze nasz…

Zdrowaś Maryjo…

Chwała Ojcu…

Pod Twoją obronę…

o. Mariusz Tabulski OSPPE Módlmy się: