• Niedziela, 5 kwietnia 2026

    imieniny: Wincentego, Ireny

Pod patronatem „Naszego Dziennika”

Jubileuszowy Kongres Miłosierdzia

Czwartek, 7 kwietnia 2016 (15:30)

W sanktuarium Bożego Miłosierdzia trwa Jubileuszowy Kongres Miłosierdzia. Patronat honorowy nad spotkaniem sprawuje ks. kard. Stanisław Dziwisz.

Jubileuszowy Kongres Miłosierdzia otworzył ks. bp Jan Zając. Przypomniał słowa św. Jana Pawła II o sanktuarium Bożego Miłosierdzia. – Papieskie słowa mówią nam, że jesteśmy w miejscu, które wybrał Bóg, żeby wylewać łaski na tych, którzy otwierają swe serca na miłosierne działanie Boga – mówił.

Honorowy kustosz sanktuarium Bożego Miłosierdzia w kontekście Jubileuszowego Roku Miłosierdzia podkreślał, że są takie chwile, w których mocniej jesteśmy wzywani, aby utkwić wzrok w miłosierdziu, aby nasze działania były bardziej skoncentrowane na miłosierdziu.

Zdaniem ks. bp. Zająca, choć tajemnica Bożego Miłosierdzia została przypomniana przez św. Siostrę Faustynę i przekazana całemu światu przez posługę Jana Pawła II, to w czasie Światowych Dni Młodzieży wytryśnie ożywczy strumień łaski – miłość miłosierna, która zaspokoi pragnienia nie tylko młodych, ale nas wszystkich.

– „Błogosławieni miłosierni, albowiem miłosierdzia dostąpią”. Bądźcie świadkami miłosierdzia! – zaapelował ks. bp Zając.

Ks. bp Jan Ciereszko z Białegostoku przedstawił wykład na temat: „Budowanie środowiska miłosierdzia. Sanktuarium w roku Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia”.

– Sanktuaria Miłosierdzia Bożego jako szczególne miejsca kultu Miłosierdzia Bożego spełniają rolę nie do przecenienia w misji miłosierdzia w naszych czasach. W nich ogniskuje się uwielbienie Boga w Jego miłosierdziu, głoszone jest i zgłębiane orędzie miłosierdzia. Przede wszystkim zaś hojnie rozdzielane są łaski miłosierdzia, owocem których jest duchowa przemiana wiernych, zbliżająca ich do Boga. Tu rodzi się duch apostolski oraz pragnienie świadczenia miłosierdzia życiem i czynami – ks. bp Jan Ciereszko.

Ks. prof. Stanisław Wronka z UPJPII przypomniał historię Roku Świętego, a także znaczenie i sens Bram Miłosierdzia.

– Obecny Rok Święty ma charakter nadzwyczajny – podkreślił. Dodał, że w ten sposób Papież Franciszek pragnął nawiązać do soborowego otwarcia Kościoła i wyjścia do świata z miłością i miłosierdziem, aby ten kierunek kontynuować dzisiaj z jeszcze większym entuzjazmem i zaangażowaniem. Prelegent mówił, że takich Bram Miłosierdzia w Polsce jest 630.

– Brama Miłosierdzia przypomina, że Kościół jest domem otwartym dla każdego, kto chce przyjść i wejść. Trzeba podjąć trud pielgrzymki, może czasem wrócić z daleka jak marnotrawny syn, i to nie tylko fizycznie, ale w pełni nawracając się. Wówczas możemy być pewni, że zostaniemy przyjęci z radością – wyjaśniał prelegent.

Ks. prof. Stanisław Wronka przypominał, że Rok Jubileuszowy to czas szczególnej łaski, odnowy i pojednania, pogłębienia duchowości chrześcijańskiej, miłości do Boga i do bliźnich oraz sprawiedliwości społecznej i miłosierdzia. 

Konfesjonał w Roku Miłosierdzia

Ks. prof. Edward Staniek w swoim wykładzie mówił o „Mądrym Miłosierdziu, czyli o konfesjonale w Roku Miłosierdzia”. 

– Istota aktu przebaczającej miłości polega na tym, że widząc zło, które czyni człowiek, Jezus mu wybacza i w trosce o jego dobro, nie tylko nie oczekuje po sprawiedliwości zaniechania kary za te czyny, ale proponuje bijącym Go przejście na Jego stronę. Chce, aby stanęli obok Niego ramię w ramię dla walki o zbawienie innych – mówił i dodawał, że wówczas zostaje złożone w ręce człowieka. – Jezus już odkrył energię przebaczającej miłości i czeka, aby serca ją posiadały i uruchomiły. Żadna siła na ziemi nie jest w stanie oprzeć się przebaczającej miłości. Miłosierdzie w wymiarze Głębi jest w stanie opanować cały świat, bo nie potrzebuje niczego i nikogo, wystarczy uruchomienie Bożej energii, jaką jest przebaczająca miłość we własnym sercu – zaznaczył.

Jak mówił prelegent, konfesjonał jest miejscem uruchamiania tej energii, o ile penitent się na to zgodzi. – Jakie są warunki eksplozji tej miłości? Pierwszym jest dostrzeżenie tego, że Bóg mnie kocha, nie czekając na moją świętość i nie uzależniając swej miłości od mojej. Jestem przez Niego kochany taki, jaki jestem – mówił.

Wyzwolić się z grzechu

Ks. dr Marcin Cholewa z UPJPII przedstawił wykład „Miłosierdzie w obliczu dylematów. Między gabinetem psychologa a konfesjonałem”.

– Człowiek wierzący powinien patrzeć na gabinet psychologa i konfesjonał w perspektywie religijnej jako na pomieszczenia, w których doświadcza się Bożego Miłosierdzia. Ten, kto pochyla się nad ludzką biedą i ludzkim cierpieniem tak duchowym, jak i psychicznym, jest narzędziem Miłosierdzia Boga, nawet gdyby nie miał takiej świadomości – mówił prelegent.

Ks. Cholewa bardzo jasno przedstawił przypadki, kiedy należy szukać pomocy u psychologa, a kiedy w konfesjonale.

– Z sakramentu powinien skorzystać więc ten, kto pragnie wyzwolić się z grzechu. Istotne jest tu jego właściwe usposobienie. Chodzi o to, by człowiek, odrzucając grzechy, które popełnił, i mając postanowienie poprawy, nawracał się do Boga (KPK, kan. 987). Z sakramentu pokuty powinien skorzystać więc ten, kto pragnie pojednać się z Bogiem oraz z Kościołem, czyli wspólnotą uczniów Jezusa. To jednak nie wyczerpuje w pełni funkcji tego sakramentu. Do sakramentu pokuty może podchodzić także ten, kto przeżywa dylematy i wątpliwości w sferze duchowej, oraz ten, kto pragnie twórczo spotkać się z Bogiem, choć w chwili obecnej nie jest w stanie przyjąć rozgrzeszenia – wyjaśnił.

Prelegent zaznaczył, że sakrament pokuty to nie tylko kwestia odpuszczania grzechów, ale także doświadczenie łaski, której jednym z wymiarów jest możliwość osobistego spotkania z Bogiem i z drugim człowiekiem.

W sesji dopołudniowej swoje wystąpienie miał także ks. prof. Jan D. Szczurek, który mówił o roli odpustów w praktyce miłosierdzia. Prelegent przypomniał definicje „odpustu”.

– Elementami pojęcia odpustu jest więc: darowanie kary doczesnej, darowanie przed Bogiem, kary za grzech odpuszczony. Do pojęcia odpustu należą także wymagania, które są dwojakiego rodzaju: ogólna postawa (dispositio) i szczegółowe zobowiązania, które również bywają nazywane warunkami (condiciones). Wreszcie trzeci element pojęcia mówi o władzy Kościoła i jego skarbcu, z którego jako jedyny może ich udzielać. Podstawowe elementy odpustu wyraźnie wskazują, że jest on ściśle związany z miłosierdziem przede wszystkim dlatego, że pomaga człowiekowi będącemu w potrzebie, którą jest konieczność odbycia kary doczesnej za popełnione grzechy – wyjaśniał i dodawał, że mówiąc o pojęciu odpustu, trzeba także wspomnieć o wolności chrześcijan wobec odpustów.

– Polega ona na tym, że Kościół nie zmusza nikogo do uzyskiwania odpustów. Oczekuje jednak od swoich wiernych, aby uznawali, że ma władzę je ustanawiać i że są pomocne na drodze do zbawienia – powiedział.

Małgorzata Pabis