Teolog w służbie człowiekowi i Kościołowi
Piątek, 13 listopada 2015 (11:00)Z ks. prof. dr. hab. Włodzimierzem Wołyńcem, rektorem Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, rozmawia Marek Zygmunt
Księże Rektorze, dzisiaj prefekt Kongregacji Nauki Wiary ks. kard. Gerhard Müller otrzymał tytuł Doktora Honoris Causa Papieskiego Wydziału Teologicznego. Czym kierowaliście się, obdarzając Księdza Kardynała tym zaszczytnym tytułem ?
– Przede wszystkim tym, że kard. Müller jest teologiem w służbie człowiekowi i Kościołowi. Słuchając jego słów i patrząc na jego czyny, można określić go jako teologa, który troszczy się o wierność prawdzie, którą jest Jezus Chrystus mówiący o sobie: „Ja jestem prawdą”. Troszczy się o to, aby ta Prawda była nie tylko głoszona, ale także przeżywana w codzienności. Dlatego jego teologię można określić jako najbliższą życiu. Kardynał Müller nie jest teologiem tylko przy biurku, na katedrze uniwersyteckiej. Przez ponad czternaście lat wyjeżdżał on do najuboższych krajów Ameryki Łacińskiej. Tam uczestniczył w życiu ludzi żyjących w skrajnym ubóstwie. Takie doświadczenie dla teologa, który zajmuje się niejako profesjonalnie teologią, jest bardzo ważne, bo pokazuje, w jaki sposób można przeżywać wiarę w trudnych warunkach życia. Chciałbym jeszcze dodać, że działalność kard. Müllera, zwłaszcza w Kongregacji Nauki Wiary, jest formą pomocy współczesnemu człowiekowi wobec przejawów agresywnego sceptycyzmu i wojującego ateizmu. Jego osoba i praca świadczą o tym, że Pan Bóg nie pozostawia ludzkości samej sobie, ale daje jej narzędzie w postaci autorytetu Kościoła przekazującego niezmienne prawdy wiary i moralności.
Czy zgadza się Ksiądz Rektor z opinią, że to osobiste doświadczenie pozwoliło kardynałowi Müllerowi odnaleźć miejsce teologa w Kościele określanym dzisiaj jako samarytański?
– Jak najbardziej. To określenie pojawiło się stosunkowo niedawno, za pontyfikatu papieża Pawła VI. Nawiązuje ono do przypowieści Pana Jezusa o Miłosiernym Samarytaninie. Pan Jezus pyta w niej, kto był bliźnim tego człowieka napadniętego przez zbójców. Pada odpowiedź, że ten kto Mu okazał miłosierdzie. Z tej przypowieści można wysnuć wniosek, że w naszym życiu chrześcijańskim chodzi nie tyle o to, żeby widzieć w drugim swojego bliźniego, ile bardziej o to, żebym ja sam stawał się bliźnim wobec innych. A będę stawał się bliźnim dla innych poprzez okazywanie miłosierdzia. I właśnie takim ma być Kościół katolicki, który wychodzi do ludzi tego świata nie tylko z orędziem Dobrej Nowiny, ale także stając się niejako dobrym samarytaninem dla świata jak Pan Jezus.
Ale kardynał Müller przypomina także, że do tajemnicy Boga należy nie tylko miłosierdzie, ale również świętość i sprawiedliwość?
– Teologia jest nauką skoncentrowaną przede wszystkim na Bogu, odkrywaniu tego, Kim On jest, co On sam mówi o sobie. Otóż, Bóg mówi o sobie, że jest miłosierny i równocześnie sprawiedliwy. W Bogu te przymioty łączą się z Jego istotą. Nie można bowiem mówić, że Bóg jest tylko miłosierny lub tylko sprawiedliwy. Sprawiedliwość Boża jest wyznaczana poprzez miłość. I odwrotnie, miłość Boża jest tylko wtedy miłością, kiedy jest połączona ze sprawiedliwością.
Dlaczego kardynał Müller jest nazywany również „teologiem głębi i całości”?
– Dlatego, że stworzył pewien jednolity system teologiczny. Niebawem ma się ukazać polskie tłumaczenie Jego katolickiej dogmatyki. To jest pewna próba ujęcia całej nauki katolickiej albo inaczej mówiąc – całej teologii katolickiej. Trzeba zauważyć, że na naszych wydziałach teologicznych studenci mają niekiedy wrażenie, że teologia jest jakby nauką rozproszoną, że muszą poznawać i uczyć się różnych traktatów teologicznych. Nie mając wizji całości, mogą ją zagubić. A właśnie kard. Müller stworzył taką jednolitą, całościową wizję teologii. Nawiązał w ten sposób do wielkiej tradycji teologicznej. Proszę pamiętać, że takie systemy teologiczne powstawały już wcześniej, chociażby w średniowieczu, kiedy tworzono wielkie sumy teologii. Prefektowi Kongregacji Nauki Wiary zawdzięczamy więc stworzenie współczesnej sumy teologii, która umożliwi następnym pokoleniom spojrzenie na całość.