Dzielmy się z radością redemptorystowskim powołaniem

Piątek, 6 listopada 2015 (20:01)

Rzym, 1 listopada 2015
Uroczystość Wszystkich Świętych

 

 

Drodzy Współbracia, Drogie Siostry,
Drodzy Współpracownicy świeccy i Przyjaciele,

W niedzielę, 8 listopada, w każdej wspólnocie redemptorystów, parafii, kościele i kaplicy na całym świecie będziemy celebrować pierwszy doroczny Dzień Wspierania Redemptorystowskiego Powołania Misyjnego. 

Cieszę się, słysząc, że tak wiele wspólnot planuje zaznaczyć ten dzień poprzez różne propozycje dla młodzieży i młodych dorosłych, godziny modlitwy i adoracji, specjalne modlitwy w czasie niedzielnych Mszy św., audiowizualne prezentacje naszego powołania misyjnego oraz przez wiele innych twórczych pomysłów. Modlę się razem z Wami, żeby te wszystkie starania, aby dzielić się z innymi radością naszego redemptorystowskiego powołania misyjnego, przyniosły owoce, zachęcając mężczyzn i kobiety do oddawania swojego życia dla obfitego Odkupienia – jako bracia, kapłani, siostry, współpracownicy świeccy i świeccy misjonarze Najświętszego Odkupiciela. 

Czytania liturgiczne na niedzielę, 8 listopada, zachęcają nas do podjęcia refleksji, co znaczy oddawać swoje życie dla innych. W pierwszym czytaniu i Ewangelii spotykamy świadectwo dwóch wdów, które dzielą się nie tym, co im zbywa, lecz dają ze swego ubóstwa. Oddają wszystko, co mają na utrzymanie. W drugim czytaniu spotykamy Jezusa Odkupiciela, który daje samego siebie, ofiarowuje swoje jestestwo – abyśmy mieli życie. 

Te biblijne czytania przywołują nasz wcześniejszy temat sześciolecia (2003-2009): „Oddać swoje życie dla obfitego odkupienia”. W przesłaniu XXIII Kapituły
Generalnej do nas czytaliśmy: „Nadrzędnym powodem wybrania tego tematu jest wiara w Jezusa, naszego Odkupiciela. Zostaliśmy tak ogarnięci Bożym powołaniem, iż tylko poprzez oddanie naszego życia dla obfitego Odkupienia możemy odpowiedzieć na Bożą miłość wobec nas” (nr 3). Także w tym roku – jak sądzę – czytania tej
niedzieli zachęcają nas, aby rozważać, co dziś dla nas znaczy „oddać życie dla obfitego odkupienia”. 

Sprawa ta nie może pozostać oderwanym ideałem. A jest to poważnym niebezpieczeństwem dla dzisiejszych chrześcijan. W świecie, który tak bardzo jest poraniony przemocą, ubóstwem i nienawiścią, musimy być konkretni w przeżywaniu naszego misyjnego powołania. Papież Franciszek wyraził to w ten sposób:„Czasem doświadczamy pokusy bycia chrześcijanami, zachowując roztropny dystans w stosunku do ran Pana. Jezus jednak chce, abyśmy dotykali ludzkiej nędzy, abyśmy dotykali cierpiącego ciała innych [...] abyśmy rzeczywiście chcieli wejść w kontakt z konkretnym życiem innych i poznali moc czułości. Gdy to czynimy, życie zawsze się nam komplikuje, lecz przeżywamy głębokie, cudowne doświadczenie bycia ludem, doświadczenie przynależności do ludu” (Evangelii gaudium 270). 

Rany naszego Pana są wszędzie wokół nas. Możemy dotykać cierpiącego ciała innych w uchodźcach i migrantach uciekających przed ubóstwem, przemocą i prześladowaniem. Widzimy ludzką biedę w twarzach ubogich, chorych, bezrobotnych i bezdomnych, i tych wszystkich, którzy stracili nadzieję. Doświadczamy obecności Jezusa w ostatnich z naszych braci i sióstr, w autochtonicznych ludach, którym odmawia się ich praw, w kobietach i dzieciach – ofiarach handlu ludźmi. 

Lecz to nie jest cała rzeczywistość. Poznajemy także czułość Boga – w miłości i trosce w tak wielu rodzinach. Możemy dotykać bliskości Boga w hojności tak wielu kobiet i mężczyzn, którzy wychodzą z troską do ludzi znajdujących się w potrzebie. Doświadczamy przyjaźni Boga w radości autentycznej wspólnoty oddanej służbie innym i w misjonarskiej wierności naszych starszych współbraci. Podobnie jak dwie wdowy w niedzielnej liturgii wiemy, co znaczy oddawać swoje życie dla obfitego Odkupienia. Byliśmy świadkami tego, jak wiele to może zmienić. 

Gdy w całym Zgromadzeniu obchodzimy Dzień Wspierania Redemptorystowskiego Powołania Misyjnego, modlę się o to, abyśmy mogli ponownie odkryć i głębiej docenić, co dziś znaczy oddać swoje życie dla obfitego Odkupienia –
w wymiarze indywidualnym i wspólnoty. Niech nasza radość misjonarzy-uczniów podążających śladami Odkupiciela przyciąga wielu, by dzielić z nami misję głoszenia Dobrej Nowiny ciągle na nowo! Maryja, Matka Nieustającej Pomocy, wraz ze św. Alfonsem i wszystkimi
redemptorystami świętymi i męczennikami, niech nas inspiruje i towarzyszy nam w życiu misyjnym powołaniem.

 

Wasz brat w Chrystusie Odkupicielu
O. Michael Brehl, CSsR
Przełożony Generalny