Wszystko Panu Jezusowi oddać przez Maryję

Niedziela, 4 października 2015 (20:25)

Jak wspomina s. Andrzeja, s. Zofia właściwie nie chorowała, nie miała na to czasu. Nowotwór dopadł ją w 76. roku życia. Ale nie poddawała się. Choć diagnozę poznała w maju, walczyła. Tylko ostatnie trzy dni życia spędziła przykuta do łóżka. Odeszła, jak żyła. Spokojnie. W sobotę, gdy siostry myślały, że to już agonia, ona otworzyła oczy i uśmiechnęła się: „Jak mi jest dobrze, jak się cieszę, że was widzę” – powiedziała do sióstr, które przy niej czuwały. Przed śmiercią wzywała imienia Pana Jezusa. Odeszła spokojnie w niedzielę rano.

Siostra Andrzeja zauważa, że zmarła bała niezwykle dobrym człowiekiem. Widziały to loretanki, dlatego powierzały jej ważne funkcje w zgromadzeniu. Kochała człowieka, kochała swoje współsiostry, dla nich była w stanie zrobić wiele.

– To była siostra, która wyróżniała się swoim zachowaniem. Ogromnie kochała Pana Boga, zgromadzenie i ludzi – mówi s. Andrzeja, dodając, że ona sama postrzegała s. Zofię jako człowieka prawego, który oddał się zgromadzeniu bezgranicznie.

– Dla niej czas się nie liczył. Była człowiekiem głębokiej wiary i modlitwy. Kochała i przejmowała się każdą najmniejszą sprawą związaną z Kościołem, zgromadzeniem i człowiekiem – zaznacza.

Wielką troską s. Zofii była beatyfikacja założyciela loretanek – bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego.

– Chciała rozwijać to, co on rozpoczął. Iść z misją wydawnictwa, apostolstwa słowem drukowanym jak najszerzej do ludzi. Troszczyła się także o chorych, o domy dla starszych, o dzieci, o młodzież, chciała, żeby było dużo i dobrych katechetek. W tym kierunku chciała kształcić siostry – wspomina zmarłą loretankę s. Andrzeja.

Śp. s. Zofia Chomiuk, tak jak założyciel loretanek, bardzo kochała Matkę Bożą Loretańską i starała się o koronację Jej wizerunku. – Jej motto życiowe to: „Wszystko Panu Jezusowi oddać przez Maryję i założyciela” – zaznacza s. Andrzeja.

MP