63 dni walki

Piątek, 2 października 2015 (11:22)

2 października 1944 r., po 63 dniach walki, upadło Powstanie Warszawskie. Była to największa akcja zbrojna prowadzona przez podziemie podczas II wojny światowej.

Powstanie Warszawskie wybuchło 1 sierpnia 1944 r. z rozkazu dowódcy AK gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora”. Do walki przystąpiło ok. 40-50 tys. powstańców. Szacuje się, że tylko 25 proc. z nich było pod bronią.

W założeniu Powstanie miało potrwać kilka dni. W tym czasie miało nastąpić wyzwolenie stolicy spod okupacji niemieckiej, a następnie, przy wkraczającej Armii Czerwonej, Polacy mieli występować w roli gospodarza miasta.

Na wieść o wybuchu Powstania Reichsführer SS Heinrich Himmler wydał rozkaz zabicia każdego mieszkańca Warszawy, a także zrównania miasta z ziemią.

W wyniku niezrealizowania zakładanych celów oraz przy braku perspektyw na prowadzenie skutecznej walki dowódcy KG Armii Krajowej podjęli decyzję o kapitulacji. Akt kapitulacji podpisali 2 października 1944 r. w Ożarowie płk Kazimierz Iranek-Osmecki i ppłk Zygmunt Dobrowolski. Stronę niemiecką reprezentował gen. Erich von dem Bach-Zelewski.

Według postanowień układu powstańcy mieli być traktowani jak żołnierze, toteż przysługiwała im ochrona konwencji genewskiej z 1929 r. Z kolei ludność cywilna miała w całości opuścić Warszawę.

Podczas walk w Warszawie zginęło ok. 18 tys. powstańców i 180 tys. cywilów. Ponad 600 tys. osób zostało wypędzonych z miasta, a około 150 tys. z nich wywieziono do obozów koncentracyjnych lub na roboty do Rzeszy.