Koło się zamyka

Piątek, 11 września 2015 (18:39)

Geograficznie patrząc, zamknęło się dzisiaj spore koło, ale także domyka się pewien proces w samych rowerzystach. Poczucie radości, które kształtują w sobie w trakcie ponad 5 tys. km jazdy, rodzi już piękne owoce.

Być może ostatni raz na tej wyprawie powieki naszych cyklistów zaczynają się podnosić w okolicach godziny 5.00. Z racji dużej wilgoci generowanej przez rosę tempo pakowania jest bardzo duże i o 6.00 wszyscy ruszają w drogę. Pierwszą przerwę ogłasza Szymek Majchrzak, wołając: „Dętka!”.

A że obok jest markecik, to i nie ma problemu, by zrobić dłuższy postój. Drugi dystans odbywa się w lekko okrojonym składzie, ponieważ Artur w towarzystwie Marcina Krzysiaka rusza do Leicester, by odwiedzić swojego brata, mieszkającego w Anglii na stałe. Takiej okazji nie sposób przepuścić! Reszta grupy śmiało mknie przed siebie na wschód w towarzystwie cudownej pogody. Podobno tak ciepło jeszcze nie było od czasu wjazdu do Wielkiej Brytanii. Spokojną jazdę przerywa tylko „kapeć” w kole Łukasza Wasilewskiego, ale wprawa w wymianie dętek jest już u mechaników tak duża, że inni ledwo zdążą się w tym czasie napić. Po 100 km czas na drugą przerwę, która ze względu na niedaleki cel dzisiejszego dnia trwa tylko 20 minut.

 

Po kolejnych 30 km NINIWA Team mija tabliczkę z napisem „Peterborough”. To nie pomyłka ani jakaś inna miejscowość o tej samej nazwie. Nasi podróżnicy zrobili wielkie koło po Wyspach Brytyjskich i wrócili do miasta, w którym spędzili drugą niedzielę wyprawy! To precedens w dotychczasowej historii wypraw NINIWY! Wszystko za sprawą księdza Maćka z tutejszej parafii, który gorąco wspierał całą wyprawę, często wysyłając grupie wiadomości, a wczoraj zaprosił ekipę do siebie na ostatni nocleg przed docelowym Londynem. Nie chcąc przyjeżdżać z pustymi rękami, rowerzyści postanowili zmajstrować parę prezentów. A z czego najlepiej takie prezenty zrobić? Jak na cyklistów przystało – z części rowerowych, a konkretnie ze szprych! I tak powstaje jedna miniatura roweru z odpowiednio powyginanych prętów, a z pozostałych udaje się zrobić jeszcze 13 krzyżyków.

Już na miejscu grupa spotyka radosnego i już stęsknionego za nimi księdza Maćka! Gospodarz zaprasza wszystkich do siebie, oznajmiając przy okazji, że cały dom, łącznie z lodówką, jest do ich dyspozycji! I jeszcze jedna prośba do Nosicieli Radości – by każdy spał w tym samym miejscu co ostatnio. To sprawiło, że każdy czuł się tu jak w domu. Oczywiście podział obowiązków również jest podobny, skutkiem czego Karolina po raz kolejny ma szansę uprać koleżankom i kolegom wyprawowe stroje.

O 19.00 wszyscy gromadzą się na Mszy św., łącznie z wieloma parafianami. W trakcie Eucharystii rowerzyści dzielą się świadectwem już prawie całej wyprawy, czując, że trafiają do serc słuchaczy. A na zakończenie 13-osobowa dziecięca reprezentacja parafii w Peterborough otrzymuje po jednym „szprychowym” krzyżyku! Ekipa podróżników nie omieszkała też odśpiewać specjalnie przygotowanej piosenki o ks. Macieju (może kiedyś i my poznamy jej treść). Po nabożeństwie kolejna niespodzianka! Kolacja czeka gotowa, a i na śniadanie też coś dla niniwitów się znajdzie.

Dzisiejsza Ewangelia idealnie wpisuje się w końcówkę wyprawy. Jest swoistym streszczeniem tego, czego grupa uczyła się podczas całej podróży! W skrócie jest to praktyczne uczenie się Boga, który jest miłością. Boga, którego spotykamy w każdym człowieku. Pięknie dzisiejsze wydarzenia, ale i powoli cały wyjazd podsumowuje Łukasz, kleryk z Wyższego Seminarium Duchownego. Miejmy nadzieję – przyszły kontynuator rowerowych wyjazdów o. Tomka zaznacza, że to, czego tak bardzo się bali przed wyjazdem, czyli troska o noclegi, o kondycję, o jedzenie, okazuje się głupotą. Każdy, kto pojechał, i myślę, że każdy, kto obserwuje losy śmiałków, nie ma wątpliwości, że Pan Bóg czuwa! Dzisiejsze spotkanie z ks. Maćkiem i parafianami z Peterborough jest sukcesem, ponieważ okazało się, że to, co niosą ze sobą niniwici, zapada w pamięć i serca. I na zakończenie trochę prowokacyjnie Łukasz pyta: jakie my możemy mieć w życiu problemy? Jedyny problem to być dobrym człowiekiem i iść ku zbawieniu!

PS Na pokładzie NINIWA Team z racji tak cudownego noclegu pojawia się lekki bunt i tylko jeden Ojciec Lider chce jutro jechać dalej!

Podziękowania:

Dla ks. Maćka i wszystkich parafian z Peterborough za kolejne cudowne przyjęcie!

Bilans dnia:

• 134 km
• Średnia prędkość: 21,5 km/h

Nocleg:

Peterborough

Przejechanych do tej pory kilometrów: 5012

Mateusz, NINIWA Team