Moc słowa

Niedziela, 30 sierpnia 2015 (20:57)

Wczoraj, gdy już wszyscy ułożyli się do snu, przyszła kolejna niespodzianka. Pan Grzegorz, który pomagał grupie w poszukiwaniu noclegu, przyszedł do niej razem ze swoją żoną Weroniką i dziećmi. Okazało się, że mieszkają zaledwie 200 m od parkingu, na którym spali śmiałkowie. Rodzina zaprosiła rowerzystów do siebie, gdzie mogli wziąć prysznic i skorzystać z toalety, a także napić się gorącej herbaty. Ten gest sprawił wiele radości i przyjemności zmęczonym podróżnikom, zamieniając przeciętny nocleg w bardzo pozytywne wspomnienie. Sobota zgodnie z planem rozpoczyna się o 5.00. Cała ekipa zaczyna się leniwie zbierać i pakować, kiedy to państwo Weronika i Grzegorz po raz kolejny odwiedzają grupę… z dużym garem mleka i naleśnikami! Wszyscy się cieszą i serdecznie dziękują! Nowi przyjaciele NINIWA Team są w Irlandii już 5 lat i to spotkanie jest dla nich radosnym przeżyciem.

Poranne pakowanie zostało jeszcze zakłócone przez jakichś gagatków, którzy z bliżej nieznanych powodów rzucili w grupę dwoma jajkami. Czy wynikało to z panujących w kraju napięć, ciężko powiedzieć, ale pewien niesmak pozostaje. Sama jazda dzisiaj jest już o wiele przyjemniejsza. Kolarze jadą w trzech grupach, podzieleni przez Łukasza na rowerzystów z liczbą pierwszą na plecach w pierwszej grupie, wielokrotnością liczby 3 w kolejnej, a trzecią grupę utworzyli pozostali. Dziś nie pada deszcz, jest słonecznie, więc pierwszy, 60-kilomerowy dystans mija bardzo szybko. W trakcie przerwy wokół grupy natychmiast pojawia się wielu Polaków, którzy chętnie rozmawiają, często zapraszają do siebie czy też dzielą się informacjami na temat liczebności naszych rodaków w regionie. A liczby te robią wrażenie. Jak mówi o. Tomek, wszyscy wiedzieli, że skala emigracji do Wielkiej Brytanii czy Irlandii jest w Polsce bardzo duża, jednak doświadczenie tego przerosło ich oczekiwania. I z jednej strony jest to oczywiście przyjemne spotkać na trasie krajan znad Wisły, ale z drugiej pokazuje ogrom problemu, z którym jako społeczeństwo musimy się mierzyć.

Drugi dystans prowadzi już wprost do Dublina, stolicy Irlandii, gdzie NINIWA Team melduje się o 12.30. W trakcie tego odcinka pojawiło się kilka awarii. Przemek zerwał swój łańcuch, Sławkowi pękło 5 szprych, a „Wyścigówka” Martyna zaliczyła upadek z gracją księżniczki. Uszkodzenia w kole Górnika okazały się na tyle duże, że po przyjeździe do miasta kupił sobie nowe. Poszukiwania noclegu tym razem nie nastręczyły Niniwitom wielu trudności, ponieważ w Dublinie jedną z parafii prowadzą Ojcowie Oblaci, do których adres miał Ojciec Lider. Padre Leo, proboszcz pochodzący ze Sri Lanki, nie był szczególnie zaskoczony przyjazdem grupy i chętnie zaprosił wszystkich do siebie na nocleg.

Na miejscu okazuje się, że jeśli grupa chce skorzystać z pryszniców, może to zrobić w sąsiedniej szkole katolickiej, jednak wszyscy muszą się wyrobić przed 14.00. Poskutkowało! Godzinę później wszyscy byli już umyci i gotowi do pójścia na zakupy. Później można powiedzieć, że rozpoczęła się niedziela. Chłopaki wzięli się za przegląd rowerów, dziewczyny za porządki, a Jola zorganizowała całej grupie pranie! Kolejny wspólny punkt to Msza św. o 17.00. W trakcie Eucharystii pojawia się temat słowa i konsekwencji, jakie za nim idą. Dzisiejsza Ewangelia pokazuje Heroda, który lekko rzucając zobowiązania w trakcie zabawy, w efekcie pozbawia życia Jana Chrzciciela. A Jan Chrzciciel śmiało głosił prawdę o Jezusie i wskazywał ludzkie błędy, choć był świadom, jaki to może mieć dla niego skutek. I kiedy po zakończeniu Mszy grupa zebrała się na cotygodniowym spotkaniu, wiele osób sugerowało potrzebę adoracji, wyciszenia, ale także chęć wyjaśnienia kilku niedopowiedzeń i sytuacji.

Efektem tego była wieczorna adoracja w kościele, a następnie „wieczór oczyszczenia”. Każdy Niniwita miał najlepszą okazję, by w spokoju wyjaśnić narosłe w trakcie wyprawy nieporozumienia, uzupełnić niedopowiedzenia, przeprosić czy podziękować. Skutki tego czasu zaskoczyły wielu! Lekkość na duchu, radość w sercu i poczucie zacieśnienia więzi towarzyszyły każdemu. Tak się tworzy wspólnota!

Potwierdza to także Łukasz, który pierwszy raz jedzie z NINIWA Team, ale czuje się, jakby znał wszystkich od zawsze. On też podkreśla zalety dzisiejszego wieczoru, czuje radość z wyjaśnienia kilku spraw i niestraszne mu kolejne dni jazdy. Bo jak sam podkreśla, to nie cel podróży ma znaczenie, ale sama droga. To w trakcie niej człowiek przeżywa wszystkie wzloty i upadki, zawiera znajomości, spotyka przyjaciół i buduje swoją osobowość! No i jak tu nie powiedzieć, że wyprawa uczy życia?

Podziękowania:
Dla Grzegorza i Weroniki za okazaną dobroć i kolejną dawkę radości! Mamy nadzieję, że wzajemną :).
Dla Padre Leo, oblata z Dublina, za przyjęcie grupy na dwa z kolei noclegi!

Bilans dnia:
106 km
Śr. prędkość: 21,5 km/h

Nocleg:

Dublin

Przejechanych do tej pory kilometrów: 3646

Mateusz/NINIWA Team