Szczególna wartość wsi

Środa, 3 czerwca 2015 (21:12)

Polska wieś jest istotną częścią naszej tożsamości narodowej. Jej szczególną wartością jest dziedzictwo kulturowe, na które składa się nie tylko architektura, sztuka, formy gospodarowania, ale przede wszystkim tradycyjne obrzędy, zwyczaje oraz najpiękniejsze polskie wartości: wiara, bohaterstwo, ciężka praca i oddanie dla Ojczyzny. Codziennie podejmowany trud rolników nie jest jedynie zwykłym wykonywaniem pracy zarobkowej, jest rodzajem szczególnej misji i niezwykłego powołania. Rolnicy są opiekunami naszej ojczystej ziemi, o którą musimy się troszczyć i za którą powinniśmy dziękować.

Ludzie wsi mają prawo oczekiwać od państwa znacznie większego niż obecnie wsparcia dla ich ciężkiej pracy. Celem polityki społecznej na terenach wiejskich powinno być wyrównywanie szans rozwojowych tych obszarów, które bez pomocy państwa skazane są na marginalizację. Niestety, skutecznych działań w tym zakresie nie podejmował rząd PO - PSL w ciągu 8 lat swojego funkcjonowania. Prowadzona przez rząd polityka wobec rolnictwa i obszarów wiejskich, zamiast rozwiązać problemy polskiej wsi, pogorszyła sytuację w jej wielu kluczowych obszarach. Nastąpił wzrost bezrobocia i utrwalenie bezrobocia strukturalnego. Łącznie na wsi bez pracy pozostaje 2,3 mln osób (co stanowi aż 43,9 proc. populacji bezrobotnych). Trwałe bezrobocie dotyka przede wszystkim ludzi młodych, którzy nie mają perspektyw, aby zostać na wsi i kontynuować rodzinne tradycje. To wszystko sprawia, że polska wieś starzeje się i wyludnia. Ponadto wzrosła dysproporcja w dochodach i poziomie życia między wsią a miastem. Aż 35 proc. osób mieszkających na wsi żyje z zasiłków, 37 proc. z pracy najemnej, a jedynie 18 proc. utrzymuje się głównie, ale nie wyłącznie z rolnictwa. Rolnicy niejednokrotnie muszą szukać dodatkowych źródeł utrzymania. Nie da się ukryć, że polska wieś jest zaniedbana także w zakresie infrastruktury technicznej i społecznej. Na polskiej wsi nie wszędzie jest sieć kanalizacyjna i gazowa. Według danych GUS z 2011 r., dostęp do wody z wodociągu ma jedynie 23,5 proc. mieszkańców wsi, a do gazu 20,6 proc. Również dostęp do placówek ZOZ na wsi jest w znacznej mierze ograniczony, bo aż dwukrotnie gorszy niż w mieście. Zatrważający jest również fakt, że od 2008 do 2012 r. gminy zlikwidowały 856 podstawówek i 88 gimnazjów we wsiach i małych miejscowościach. W 2015 r. planowane jest zamknięcie kolejnych 212 placówek. Konsekwencją takich działań jest wydłużenie dzieciom drogi do szkoły i wzrost kosztów dowożenia uczniów, brak perspektyw zatrudnienia dla zwalnianych nauczycieli, a także - co szczególnie ważne dla mieszkańców najmniejszych miejscowości - utrata ośrodka integracji społecznej i kultury, jakim jest szkoła.

Rządzący zapominają, że bezpieczeństwo człowieka to przede wszystkim bezpieczeństwo żywnościowe. Praca rolnika jest podstawą ludzkiej egzystencji, nikt i nic tego nie może przekreślić. Wieś potrzebuje rozwiązań strategicznych, określających cele i wskazujących przyszły model polskiego rolnictwa. Dzisiaj potrzebna jest polskiej wsi mądra i odpowiedzialna polityka rolna. Główne działania muszą dotyczyć sfery produkcyjnej i społecznej rolnictwa, rozbudowy i modernizacji infrastruktury technicznej, wsparcia przedsiębiorczości i tworzenia miejsc pracy na terenach wiejskich. Wymaga to uruchomienia niewykorzystanego w pełni potencjału rolnictwa i uczynienia z niego koła zamachowego gospodarki na obszarach wiejskich. Niezbędne jest wdrożenie narodowego programu edukacji młodzieży wiejskiej oraz ustawicznego kształcenia mieszkańców wsi, tak aby polska wieś przyciągała ludzi młodych, wykształconych, chcących modernizować rolnictwo i rozwijać pozarolniczą działalność gospodarczą na wsi. Głównym celem programu Prawa i Sprawiedliwości jest rolnictwo ekonomiczne, stabilne społecznie i ekologiczne oraz takie zagospodarowanie obszarów wiejskich, aby były one miejscem atrakcyjnym do życia, spędzania wolnego czasu, mieszkania i rekreacji.

Polska chce i może stać się ważnym państwem europejskim kreującym model efektywnego rolnictwa zrównoważonego. Wysiłek polskich rolników powinien służyć w pierwszej kolejności im samym. Różnice cen płodów ziemi i artykułów spożywczych, które kupujemy w sklepach, są zbyt duże. Sprawia to, że produkcja rolna jest mało opłacalna, a ceny żywności są zbyt wysokie. To się musi zmienić. Rozwój rolnictwa i obszarów wiejskich nie może być sprawą jedynie ludności rolniczej, ponieważ dotyczy całego kraju i jego rozwoju. Chcemy nadal mieć na naszych stołach polski chleb, państwo więc nie może pozwalać na to, aby nasz rynek zalewał import płodów rolnych z innych krajów. Trzeba przywrócić w naszej Ojczyźnie szacunek dla ziemi i pracy rolnika, szacunek dla chleba, a wtedy nikomu go nie zabraknie.