W szkole Serca Jezusowego

Środa, 3 czerwca 2015 (21:06)

Aby taką mogła być, cywilizacja współczesna potrzebuje odwołać się do kultu Najświętszego Serca Jezusa, a nawet uczynić go swoją „konstytucją”. Miłość ludzka, indywidualna i społeczna, potrzebuje – jak daru i jako wzoru – miłości Chrystusa, która jako jedyna jest w stanie uczynić płodną miłość ludzką.

Święty Jan Paweł II podjął nauczanie swego poprzednika, wielokrotnie przypominając, że pilnie potrzebujemy dzisiaj cywilizacji miłości. Jej warunkiem jest przyjęcie Najświętszego Serca Jezusa, z którego wypływają wszelkie skarby miłości. Papież Benedykt XVI w swoim nauczaniu mocno podkreślał potrzebę odbudowania w dzisiejszym świecie zarówno autentycznej miłości, jak i zaufania do prawdy oraz poszerzenia horyzontów racjonalności.

Podejmując nowennę, przygotowujemy się do uroczystości liturgicznej Najświętszego Serca Jezusa, w roku jubileuszu 250-lecia ustanowienia tego święta. Będziemy to Serce kontemplować i modlić się do Niego, ucząc się na nowo w Jego promieniach życia prawdą i miłością. W ten sposób będziemy po chrześcijańsku służyć nowej cywilizacji najpierw w naszej Ojczyźnie, a potem w świecie – cywilizacji, która będzie mieć duszę i będzie na miarę człowieka tylko wówczas, gdy będzie cywilizacją prawdy i miłości.

---

 

Serce prawdziwe

Dzień pierwszy

 

Święty Jan Ewangelista, starając się wyrazić wielkie wydarzenie wcielenia wiecznego Słowa, stwierdza, że przyszedł On „od Ojca pełen łaski i prawdy” (J 1,14). Odwołując się do pojęcia „pełni”, chce powiedzieć, że Słowo wcielone jest samą Prawdą. Z Prawdą wieczną utożsamia się Jego byt i Jego posłanie, Jego nauczanie i Jego czyny. Jego Serce, stanowiące centrum Jego ziemskiego życia, jest Prawdą i jest Sercem zanurzonym w Prawdzie, tak że również każdy Jego czyn jest prawdziwy i niesie w sobie przesłanie prawdy.

Kontynuując swój zachwyt wcieleniem Słowa, św. Jan tak rozwija zagadnienie związku Słowa wcielonego z prawdą: „Podczas gdy Prawo zostało dane za pośrednictwem Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa” (J 1,17). Ewangelista chce powiedzieć, że prawda, która przychodzi przez Chrystusa i promieniuje z Jego Serca, zwraca się do człowieka, aby stać się nową i ostateczną zasadą jego życia. Albo się tę dawaną przez Niego prawdę poznaje, aby w niej zamieszkać i nią żyć, albo człowiek rozmija się z jakąkolwiek prawdą i pogrąża się w ciemności. Potwierdzeniem i dopełnieniem prawdy Chrystusa stała się Jego ofiara, najwyższe wyrażenie Jego Serca, którym dopełnił swoją misję zbawczą, „abyśmy byli uświęceni w prawdzie” (J 17,19). Możemy być uświęceni, ponieważ ofiara Chrystusa jest ofiarą złożoną w prawdzie Jego bytu i Jego czynu.

Serce Chrystusa wyraża dogłębnie, że jest On Prawdą i przekazuje Prawdę, a w ten sposób potwierdza, że autentyczne życie ludzkie – zarówno indywidualne, jak i społeczne – domaga się prymatu prawdy. Tylko w takim przypadku posiada ono gwarancję zmierzania do pełni – do pełni w Bogu i pełni w świecie.

Modlitwa:

Najświętsze Serce Jezusa, które jesteś Prawdą i prowadzisz do Prawdy, oświecaj nas, abyśmy osiągnęli wewnętrzne uświęcenie w prawdzie, a w ten sposób dali także oparcie innym w szukaniu autentycznej wspólnoty, kultury, polityki, ekonomii – w budowaniu cywilizacji prawdy i miłości. Amen.

Litania do Najświętszego Serca Pana Jezusa

ks. prof. Janusz Królikowski