Przyjdź, Duchu łaski

Wtorek, 19 maja 2015 (12:22)

Duch Święty jest największym Darem Chrystusa Zmartwychwstałego, który przychodzi nawiedzić ludzkie serce, w nim zamieszkać i je przemieniać. Jego obecność w człowieku jest koniecznym warunkiem uświęcenia i zbawienia. Konkretnym wyrażeniem tego daru jest łaska, która przyjęta przez człowieka konkretyzuje dzieło Ducha Świętego. Dlatego Ducha Świętego nazywamy Duchem łaski. Ale aby ta konkretyzacja następowała, konieczne jest działanie człowieka. Dlatego stare pryncypium teologiczne stwierdza: „Łaska jest po to, aby jej używać” – a jej użycie ma miejsce wtedy, gdy człowiek rozwija w sobie cnoty, czyli różne formy dobra, zależnie od okoliczności, w których żyje.

Módlmy się więc, abyśmy zdobywali się na wysiłek praktykowania cnót celem przyjmowania łaski Ducha Świętego i stawali się piękni dla Boga, a tym samym piękni przed światem.

Czyż najtwardszych serc nie wzruszą
Dzieła, Duchu, Twej dobroci?
Duszy zbożnej Tyś jest duszą,
Zorzą, co jej błękit złoci.
Bóstwa wpływem tajemniczym
Ty, światłości serca błoga,
Sprawiasz, że się w szereg liczym
Przywłaszczonych synów Boga.
Ludzkich złości niepamiętna
Dobroć Twoja, Duchu Boże,
Bożych lic w nas jawi piętna,
Bożych uczuć nieci zorze.
Nieśmiertelne swymi dary
Twa dłoń w duszy ziarna sieje;
Ty w nią światło wlewasz wiary,
Żar miłości i nadzieję.
Na poświęceń drogę szczytną
Nęcąc, w znojnych walk pomroce,
Przez Cię cnoty pąki kwitną
I rumienią się owoce.
Ty, jak rosa w róż kielichy,
Gdy w krąg burza wały spiętrza,
Ty, jak wiosny podmuch cichy
W serc zbolałych wchodzisz wnętrza.
O, jak słodką jest rozmowa,
Jaką darzysz, Gościu miły,
Błogie natchnień Twoich słowa,
Ileż światła ślą i siły.
Duchu łaski, niech nam świeci
Lice Twoje najłaskawsze,
By przybrane Boże dzieci
Życiem Bożym żyły zawsze.

W.Miłość Boża rozlana jest w sercach
naszych.
O. Przez Ducha Świętego, który nam
jest dany.

Módlmy się. Spraw, o Panie, by Duch Święty
serca nasze oczyścił i zlewając na nie tajemniczą
rosę swej łaski, do rodzenia plonu
zbawiennych uczynków zdolnymi je uczynił.
Przez Chrystusa, Pana naszego.

Amen.

ks. prof. Janusz Królikowski