Ewangelia
Niedziela, 17 maja 2015 (08:19)Słowo Boże na niedzielę
Dz 1,1-11; Ps 47 (46); Ef 1,17-23; Mk 16,15-20
Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego
Jezus, ukazawszy się Jedenastu, powiedział do nich: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą i ci odzyskają zdrowie”. Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły.
Mk 16,15-20
Ja jestem z wami
Ciekawe, że główny akcent dzisiejszej Liturgii Słowa nie jest położony na spektakularność faktu wniebowstąpienia. Choć ważny, pozostaje głęboko w tle. Pozornie dziwić może postawa uczniów: odchodzi od nich Jezus, a oni „z wielką radością” wracają do Jerozolimy, wielbiąc i błogosławiąc Boga. Inaczej kojarzą się nam rozstania.
Trzeba dobrze zrozumieć dzisiejszą uroczystość, ponieważ zapisany jest w niej moment mający kluczowe znaczenie dla rozumienia Kościoła. Jest to przestrzeń, gdzie nie ma miejsca na samotność, bezsilność. Jezus jest w niej! Żyje! Niedawno słyszeliśmy zapewnienie: „Nie zostawię was sierotami”. Dobrze to też rozumieli uczniowie, którzy uzbrojeni w moc Chrystusa Zmartwychwstałego, z wylęknionych i zastraszonych zamienili się w mężów pełnych odwagi i mądrości, poszli na krańce świata, aby zanieść Dobrą Nowinę ubogim.
Chrystus wstępuje do nieba, ale przecież pozostał z nami. Ofiarowuje się za nas na ołtarzach całego świata. Zbawia. Pozostaje tylko w to głęboko uwierzyć i ufnie dać się poprowadzić.
Ks. Paweł Siedlanowski