7 maja

Czwartek, 7 maja 2015 (03:10)

Kochani moi!

Dzisiaj czwartek

i już siódmy dzień maja.

 

Czwartek przypomina nam Wielki Czwartek,

kiedy Pan Jezus ustanowił Eucharystię,

Komunię Świętą i kapłaństwo.

 

Eucharystia – znaczy po polsku

podziękowanie, dziękczynienie.

Za wszystko powinienem Bogu

i ludziom dziękować,

bo wszystko, co mam, co umiem

i kim jestem, mam od Boga

przez ręce dobrych ludzi.

 

Ludzie kulturalni mówią często – dziękuję.

Byli też ludzie, którzy nie umieli mówić

i nigdy nie mówili dziękuję,

dlatego wpisywano ich do Liber chamorum

(Księga chamów).

Dobrze, że dziś takich ksiąg

nie prowadzą.

 

Jest taki ukochany poeta z Czarnolasu,

który upłakał się po śmierci Urszulki,

nawet miał żal do Pana Boga,

że dał dziecko i odebrał,

ale zostawił nam taką piękną

modlitwę dziękczynienia,

że czasem śpiewamy ją w kościele:

 

Czego chcesz od nas, Panie,

za Twe hojne dary?

Czego za dobrodziejstwa,

którym nie masz miary?

Kościół Cię nie ogarnie,

wszędy pełno Ciebie,

I w otchłaniach, i w morzu,

na ziemi, na niebie.

 

Złota też, wiem, nie pragniesz,

bo to wszytko Twoje,

Cokolwiek na tym świecie

człowiek mieni swoje.

Wdzięcznym Cię tedy sercem,

Panie, wyznawamy,

Bo nad to przystojniejszej

ofiary nie mamy.

 

Tyś pan wszytkiego świata,

Tyś niebo zbudował

I złotymi gwiazdami

ślicznieś uhaftował;

Tyś fundament założył

nieobeszłej ziemi

I przykryłeś jej nagość

zioły rozlicznemi.

 

Za Twoim rozkazaniem

w brzegach morze stoi,

A zamierzonych granic

przeskoczyć się boi;

Rzeki wód nieprzebranych

wielką hojność mają.

Biały dzień, a noc ciemna

swoje czasy znają.

 

Tobie k’woli rozliczne

kwiatki Wiosna rodzi,

Tobie k’woli w kłosianym

wieńcu Lato chodzi.

Wino Jesień i jabłka

rozmaite dawa,

Potym do gotowego

gnuśna Zima wstawa.

 

Z Twej łaski nocna rosa

na mdłe zioła padnie,

A zagorzałe zboża

deszcz ożywia snadnie;

Z Twoich rąk wszelkie źwierzę

patrza swej żywności,

A Ty każdego żywisz

z Twej szczodrobliwości.

 

Bądź na wieki pochwalon,

nieśmiertelny Panie!

Twoja łaska, Twa dobroć

nigdy nie ustanie.

Chowaj nas, póki raczysz,

na tej niskiej ziemi;

Jedno zawżdy niech będziem

pod skrzydłami Twemi!

 

Dziękuję, dziękuję,

za wszystko dziękuję

i bardzo dziękuję!

Ks. bp JÓZEF ZAWITKOWSKI