Każdy ma swoje Westerplatte

Środa, 11 marca 2015 (02:16)

11.03.2015 r.

 

Bardzo czekałem

na 12 czerwca 1987 r.

Papież miał być

na Westerplatte,

Tam, gdzie jest grób mego

niekanonizowanego świętego,

majora Henryka Sucharskiego. Muszę Go wspomnieć

przez łzy,

bo Papież modlił się

przy Jego grobie,

a ja wspomnę

Jego ostatnie chwile

w Neapolu: Chłopcy,

ja już z Wami

długo nie będę.

Czy wiecie, że w mojej

wsi kwitnie teraz złotogłów?

Tam jest moje miejsce.

Pochowajcie mnie na najuboższym cmentarzu,

ale w Polsce. Ach,

ta trudna Polska!

Piękne są kwiaty

w słonecznej Italii,

ale nie mają duszy.

Czy wiecie,

jak pachnie macierzanka?

Ja wiem.

Tu jest woreczek

z polskimi kwiatkami

i z grudką ziemi z grobu

mego ojca,

a tu różaniec.

Codziennie się za Was

modliłem. Włóżcie mi go

do trumny.

Ach, ta trudna Polska! A co tu powiedział

Papież Polak?

Każdy z Was,

młodzi przyjaciele,

znajduje też w życiu

jakieś swoje

Westerplatte,

jakąś słuszną sprawę,

o którą trzeba walczyć,

jakiś obowiązek

powinność, od której

nie można się uchylić,

nie można zdezerterować. A mój pan, co znudził się wiarą

i zdezerterował. Jaki wstyd!

A oni prosto do nieba

czwórkami szli

Żołnierze z Westerplatte

(K.I. Gałczyński).

Ilu ja znam dezerterów!