Modlitwa o jedność
Sobota, 27 września 2014 (12:27)W Krakowie odbyła się wczoraj XIV Międzynarodowa Konferencja pod hasłem „Co nas łączy, co nas dzieli w Europie”. Ostatnim jej punktem była Msza św. sprawowana w sanktuarium Jana Pawła II w Krakowie-Łagiewnikach.
Eucharystii przewodniczył ks. kard. Stanisław Dziwisz, a homilię wygłosił ks. abp Wojciech Polak, Prymas Polski. W czasie Mszy św. wiernym towarzyszyły relikwie krwi św. Jana Pawła II.
W homilii ks. abp Polak przypomniał, że od wielu lat międzynarodowa konferencja organizowana w Krakowie staje się okazją do tego, aby właśnie powracać do źródeł i korzeni Chrystusowej jedności, aby szukać i wciąż na nowo odkrywać niewyczerpane motywy jedności.
– Podejmując co roku nowe wyzwania, konferencja staje się również kolejnym przyczynkiem do zastanowienia się, do refleksji nad rolą Kościoła katolickiego w procesie integracji europejskiej. Kościół bowiem jest w Chrystusie – jak nieustannie przypomina nam Sobór Watykański II – jakby sakramentem, czyli znakiem i narzędziem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego. Dlatego też ze swej natury, na różnych polach podejmowanej dziś z nowym zapałem, nową gorliwością i nowym entuzjazmem misji ewangelizacyjnej, wezwany jest do budowania jedności – mówił. Dodał, że abyśmy mogli sprostać temu zadaniu, także w wymiarach umacniania jedności w łonie kontynentu europejskiego, potrzeba najpierw dogłębnej refleksji nad tym, co tak naprawdę nas łączy, a co faktycznie dzieli dziś w Europie.
Pokazując to, co nas łączy, Prymas Polski przywołał słowa św. Jana Pawła II: „Dobra Nowina stała się i nadal jest źródłem życia dla Europy. Jeśli prawdą jest, że chrześcijaństwa nie można sprowadzić do jednej poszczególnej kultury, lecz że prowadzi ono dialog z każdą z nich, wspierając wszystkie w wyrażeniu tego, co w nich najlepsze w każdej dziedzinie poznania i ludzkiego działania, to chrześcijańskie korzenie są dla Europy podstawową gwarancją jej przyszłości. Czyż mogłoby żyć i rozwijać się drzewo pozbawione korzeni?” (Jan Paweł II, Słowo podczas Nieszporów, Watykan, 2003).
– Łączą nas więc wspólne chrześcijańskie korzenie, z których wyrastamy. Nie można drzewa odciąć od jego korzeni i dziwić się, że usycha. Tylko drzewo, które ma silne korzenie, nie musi obawiać się ani upływu czasu, ani wichru czy nawałnicy. Jan Paweł II w Gnieźnie porównał historię Europy do wielkiej rzeki, która ma wiele dopływów, a więc także wiele różnorodnych kultur i tradycji, które ją tworzą – mówił ksiądz arcybiskup.
Ks. abp Polak podkreślił, że w tym, co nas łączy i dzieli, trzeba cierpliwie szukać jedności i dążyć do jedności, i to nie na zasadzie wynegocjowanych warunków, ale – jak apelował Papież Franciszek – jedności Ducha, która zestraja wszystkie różnice.
Małgorzata Pabis