Apel o jedność z Kościołem

Kardynał Sarah przypomina, że Chrystus i Kościół są nierozdzielni. Przywołuje myśl Augustyna z Hippony: „Gdzie Piotr, tam jest Kościół” (Ubi Petrus, ibi Ecclesia).

Autor zaznacza, iż prymat Piotra jest gwarancją jedności Kościoła, a Papież jako następca św. Piotra jest widzialnym fundamentem jedności, gwarantem autentycznej tradycji oraz strażnikiem depozytu wiary. Odwołuje się do słów Pana Jezusa (Mt 16,18) oraz do nauczania św. Katarzyny ze Sieny, która mimo krytyki duchowieństwa podkreślała absolutną konieczność posłuszeństwa Papieżowi jako przedstawicielowi Chrystusa. Przyznaje, że w Kościele istnieją: nadużycia, zamieszanie doktrynalne, słabość pasterzy. Mimo to twierdzi, że dobro dusz (salus animarum) nie może być osiągane przez akt nieposłuszeństwa, a obrona Tradycji kosztem jedności z Papieżem grozi subiektywizmem. Ponadto zerwanie więzi kanonicznej oznacza ryzyko nowej schizmy. W jego ujęciu opuszczenie „łodzi Piotrowej” to narażenie się na duchową burzę.

Kardynał Sarah przywołuje przykład św. o. Pio z Pietrelciny, który – mimo niesprawiedliwych sankcji – pozostał posłuszny Kościołowi. Wskazuje, że świętość rodzi się z pokornego posłuszeństwa, a bunt, nawet motywowany dobrem, może prowadzić do rozdarcia Ciała Chrystusa. Zaznacza, że nie ma autentycznej obrony wiary bez jedności z Następcą św. Piotra, nie ma tradycji poza żywą Tradycją Kościoła, nie ma zbawienia poza Chrystusem działającym w Kościele.

„Możemy stwierdzić, że najlepszym sposobem obrony wiary, tradycji i autentycznej liturgii będzie zawsze naśladowanie posłusznego Chrystusa. Chrystus nigdy nie nakazałby nam zniszczenia jedności Kościoła” – konkluduje kard. Robert Sarah.