Drogowskaz dla wspólnoty wierzących

Poniedziałek, 27 lutego 2023 (14:30)

– W dzisiejszym zwieńczeniu procesu beatyfikacyjnego
o. Jacka wszyscy spłacamy dług Panu Bogu, bo to jest nasz obowiązek – dostrzec Jego dary, z których korzystamy, które są nam dane za darmo, i odpowiedzieć naszym zaangażowaniem, naszą pracą, naszą wiarą i modlitwą. One świadczą o tym, że tak jak w życiu o. Jacka Pan Bóg działał, tak dziś działa przez niego – powiedziała
s. Gabriela Wistuba OP, wicepostulator w procesie beatyfikacyjnym.

– Jacek Woroniecki pokazuje nam, jak być do końca człowiekiem głębokiej wiary, zawierzenia Bożej opatrzności, ufności w Boże miłosierdzie, a jednocześnie żarliwym patriotą i swoistym wizjonerem, gdy chodzi
o nadawanie nowego kształtu różnego rodzaju bardzo ważnym inicjatywom duszpasterskim, będącym odpowiedzią na tamte czasy – podkreślił ks. abp Marek Jędraszewski. Metropolita krakowski dodał, że Sługa Boży był „uosobieniem ludzkiego ducha, który wznosi się ku Bogu na dwóch skrzydłach – wiary i rozumu, by docierając do Bożej prawdy, w jej świetle jeszcze raz spojrzeć
na człowieka i na świat”.

– Jawi się nam w dzisiejszych niełatwych dla Kościoła czasach, w ogromnym zamieszaniu intelektualnym jako przykład wielkiego zawierzenia Bogu, dźwigania na co dzień krzyża cierpienia, a przede wszystkim mocy Ducha, która sprawiała, że ci, którzy mieli szczęście się z nim spotkać, szli pełni ufności w nieznaną dla siebie przyszłość – zaznaczył metropolita, wyrażając nadzieję,
że o. Woroniecki będzie „drogowskazem dla Kościoła
jako wspólnoty wierzących, drogowskazem życia, nadziei, miłości, a przede wszystkim zaufania w Boże miłosierdzie”.

Gabriela Wistuba OP ze Zgromadzenia Sióstr Dominikanek Misjonarek Jezusa i Maryi, które założył Sługa Boży przedstawiła przebieg procesu beatyfikacyjnego, który
na etapie diecezjalnym trwał 18 lat – od 2004 roku.
Jak podkreślała, od razu po śmierci o. Jacka Woronieckiego w 1949 roku panowało przekonanie o jego świętości. Jego doczesne szczątki z cmentarza Rakowickiego w Krakowie siedem lat po śmierci przeniesiono do kościoła św. Jacka
w Warszawie. Od samego początku zbierano wspomnienia o jego życiu i świadectwa przekonania o łaskach otrzymanych za jego przyczyną. Układano modlitwy przez jego wstawiennictwo, nawiedzano jego grób, a w okrągłe rocznice jego śmierci organizowano uroczyste sympozja
i konferencje, fundowano też tablice i miejsca pamięci.

Obecny na uroczystości prowincjał polskich dominikanów zwrócił uwagę na koincydencję dat zakończenia procesu beatyfikacyjnego o. Jacka Woronieckiego na etapie diecezjalnym i zakończenia jubileuszu 800-lecia przybycia dominikanów do Polski. – Ewangeliczna droga życia zaproponowana przez św. Dominika, wsparta na formacji intelektualnej, której mistrzem jest św. Tomasz, jest drogą świętości, jest pewną drogą świętości – powiedział
o. Łukasz Wiśniewski OP i dodał, że dziś o. Jacek Woroniecki dawany jest Kościołowi jako światło wobec różnych przeciwności. Wyraził nadzieję, że o. Woroniecki razem z bł. o. Michałem Czartoryskim OP, męczennikiem
II wojny światowej, stworzą duet błogosławionych odnowicieli Polskiej Prowincji Dominikanów w XX wieku.

W czasie procesu cenzorzy teolodzy przestudiowali blisko 300 tytułów dzieł zostawionych przez o. Jacka Woronieckiego. Komisja historyczna zbadała wszystkie dokumenty dotyczące życia Sługi Bożego i pisma niepublikowane; przeprowadziła gruntowną kwerendę
w 53 archiwach i na tej podstawie przygotowała Relację.

Proces beatyfikacyjny rozpoczął się 7 grudnia 2004 roku. Trybunał przesłuchał 51 świadków i odbył 58 sesji. Przygotowano prawie 1000 stron akt i 4000 stron archiwaliów, pism Sługi Bożego i świadectw na temat jego życia. Po dzisiejszym zakończeniu diecezjalnego etapu procesu, akta zostaną przewiezione do Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych.

Małgorzata Pabis