O co walczy Naród Polski?

Piątek, 15 marca 2013 (02:04)

Kalendarz polski codzienny

Taki był tytuł deklaracji Rady Jedności Narodowej datowanej w Warszawie 15 marca 1944 roku. Rada była okupacyjną namiastką polskiego parlamentu, który miał być wyłoniony po wojnie w wolnych wyborach. Reprezentowała siły polityczne w kraju – PPS, SL, SP, SN, duchowieństwo katolickie, chłopską organizację Racławice, organizację Ojczyzna, Zjednoczenie Demokratyczne, ruch spółdzielczy. Przewodniczącym był Kazimierz Pużak „Bazyli”, którego później sądzono w Moskwie, a potem jeszcze raz w kraju. Umarł w więzieniu we Wronkach (1950).

Deklaracja przypominała cele wojenne Narodu Polskiego: odbudowę suwerennej Rzeczypospolitej poprzez pokonanie Niemiec i ukaranie zbrodniarzy wojennych. Deklarowała sojusz ze Stanami Zjednoczonymi, Wielką Brytanią, Francją i Turcją. Ułożenie stosunków z Sowietami uzależniała od unieważnienia przeprowadzonego przez nich z Hitlerem IV rozbioru Polski i nieingerowania w sprawy naszego kraju.

W ramach rekompensaty za niewyobrażalne straty wojenne, jakie Polska poniosła z winy Niemiec, Rada żądała włączenia w granice RP Prus Wschodnich, Śląska Opolskiego i części Pomorza. Zapowiadała wprowadzenie w Polsce demokracji parlamentarnej z silnym rządem i samorządem oraz reformy społeczne, industrialne i agrarne.

W marcu 1945 r. część członków RJN została aresztowana przez NKWD i bezprawnie „osądzona” w Moskwie. 1 lipca 1945 r. Rada rozwiązała się, uchwalając manifest „Do narodu polskiego i narodów zjednoczonych” oraz „Testament Polski Walczącej” żądający wycofania wojsk sowieckich z Polski i zaprzestania prześladowań politycznych.

Najpiękniejsze bodaj zdanie z tej deklaracji aktualne jest także dziś: „Odrębność naszą, w zestawieniu z rosyjskim wschodem i germańskim barbarzyństwem, cechuje tysiącletnia tradycja wolności i kultura chrześcijańska”.

 

Piotr Szubarczyk