„Ocalenie prawdy o rodzinie było największą przygodą mojego życia”
Środa, 29 kwietnia 2020 (08:28)Dziś mija 13. rocznica odejścia do Pana ks. abp. Kazimierza Majdańskiego, niestrudzonego obrońcy życia i rodziny, więźnia obozu w Dachau.
To także 75. rocznica wyzwolenia obozu w Dachau. 72. rocznica pierwszej zorganizowanej pielgrzymki księży – byłych więźniów obozu koncentracyjnego w Dachau do kaliskiego sanktuarium św. Józefa, oraz 45. rocznica powstania Instytutu Studiów nad Rodziną w Łomiankach, którego założycielem był ks. abp Kazimierz Majdański.
Kazimierz Majdański urodził się 1 marca 1916 r. w miejscowości Małgów jako trzynaste, najmłodsze dziecko Józefa i Rozalii. Ochrzczony został w kościele parafialnym pw. Wszystkich Świętych w Liskowie 4 marca tego samego roku.
Kazimierz wychowywał się w ubogiej, głęboko religijnej rodzinie chłopskiej o szerokich zainteresowaniach społecznych i patriotycznych. Czas jego młodości przypadł na trudne warunki I wojny światowej i pierwszych lat po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Istotny wpływ na jego życiową postawę wywarł brat Walenty, obrońca rodziny i życia nienarodzonych.
Po wojnie zaczął odczuwać pierwsze oznaki powołania do stanu kapłaństwa. Dzięki wsparciu liskowskiego proboszcza oraz kilku innych osób rozpoczął naukę w Niższym Seminarium Duchownym im. Piusa X we Włocławku, które ukończył w 1934 r. Po maturze kontynuował formację we włocławskim Wyższym Seminarium Duchownym.
Po wybuchu wojny Kazimierz Majdański został internowany wraz z ks. bp. Michałem Kozalem, księżmi profesorami i klerykami i osadzony najpierw w więzieniu we Włocławku, a potem w Lądzie nad Wartą. Następnie został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen-Oranienburg k. Berlina, gdzie otrzymał numer obozowy 29 655, a potem 14 grudnia do Dachau k. Monachium, gdzie dostał numer obozowy 22 829. Na przełomie lat 1942/1943 został skierowany wraz z grupą innych duchownych polskich do stacji doświadczalnej i poddany pseudomedycznym doświadczeniom. W obozie zginęło wielu duchownych pochodzących z Polski. Niektórzy spośród nich zostali już wyniesieni na ołtarze.
Uwolnienie z obozu w Dachau 29 kwietnia 1945 r. przez amerykański oddział – tuż przed planowaną likwidacją więźniów – można uważać za cud. Kilka dni przed uwolnieniem obozu polscy księża złożyli ślub św. Józefowi Kaliskiemu: w razie ocalenia będą szerzyć kult Opiekuna św. Rodziny, troszczyć się o każdą rodzinę ludzką i co roku pielgrzymować do sanktuarium św. Józefa w Kaliszu.
Kleryk Majdański święcenia kapłańskie przyjął wkrótce po zakończeniu wojny 29 lipca 1945 r. w Paryżu. Skierowany został na studia we Fryburgu Szwajcarskim, w 1949 roku uzyskał doktorat i powrócił do kraju. Od 1962 r. był biskupem pomocniczym diecezji włocławskiej. Sakrę biskupią otrzymał z rąk Prymasa Polski ks. kard. Stefana Wyszyńskiego. 1 marca 1979 roku Jan Paweł II mianował go ordynariuszem diecezji szczecińsko-kamieńskiej.
Podczas soboru watykańskiego II ks. abp Majdański uczestniczył w rozmowach dotyczących przygotowania listu biskupów polskich do biskupów niemieckich. Często podkreślał, że „główną motywacją wystosowania listu była nauka Chrystusa Pana o konieczności przebaczenia”.
Jako były więzień obozu w Dachau angażował się w dawanie świadectwa o cierpieniach polskich kapłanów w czasie II wojny światowej. Przewodniczył sekcji badań historycznych nad stratami Kościoła katolickiego w okresie okupacji niemieckiej, a w 1970 r. przedstawił Papieżowi Pawłowi VI i Watykańskiemu Sekretariatowi Stanu Memoriał na temat strat duchowieństwa polskiego w hitlerowskich obozach koncentracyjnych.
Ks. abp Majdański jest autorem ważnej pozycji pt. „Będziecie moimi świadkami”, która obrazuje doświadczenia w obozie.
Po uwolnieniu z obozu ks. Kazimierz uznał za swoje najważniejsze zadanie w posłudze kapłańskiej służbę rodzinie i obronę życia. Rozpoczął organizację Instytutu Studiów nad Rodziną w Akademii Teologii Katolickiej (obecnie Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego) w Łomiankach koło Warszawy. Jest to pierwszy w świecie akademicki ośrodek studiów i badań nad rodziną. Po wielu jego trudach władze PRL wyraziły zgodę na otwarcie Instytutu dokładnie 29 kwietnia 1975 r. – 30 lat po uwolnieniu obozu w Dachau. Warto podkreślić, że zgoda Ministerstwa Oświaty została przysłana do Kalisza i dotarła dokładnie w trakcie modlitwy dziękczynnej byłych więźniów w sanktuarium św. Józefa.
Od 1 marca 1979 do 25 marca 1992 był ordynariuszem diecezji szczecińsko-kamieńskiej. Erygował Wyższe Seminarium Duchowne w Szczecinie. Podejmował wiele starań o promocję diecezji, które doprowadziły do podniesienia jej do rangi archidiecezji i metropolii.
W centrum swojego programu duszpasterskiego postawił troskę o rodzinę. W roku 1980 został powołany przez Ojca Świętego na wiceprzewodniczącego i sekretarza Watykańskiego Komitetu ds. Rodziny, kierował przygotowaniami Synodu Biskupów o Rodzinie, uczestniczył także w utworzeniu Papieskiej Rady ds. Rodziny, której był członkiem w latach 1981–1993.
Dla posługi rodzinom powołał do istnienia Instytut Świecki Życia Konsekrowanego Świętej Rodziny. 25 marca 1992 r. Jan Paweł II podniósł ks. bp. Majdańskiego do godności arcybiskupiej.
Ks. abp Majdański był laureatem wielu nagród i odznaczeń. Za wkład w dzieło pojednania polsko-niemieckiego otrzymał w 1991 roku Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą. Zaś w 88. rocznicę odzyskania niepodległości przez Rzeczpospolitą 11 listopada 2006 r. został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego najwyższym odznaczeniem państwowym: Orderem Orła Białego.
Był człowiekiem gorliwej modlitwy, doświadczony wielkim cierpieniem, które cierpliwie znosił. Poświęcił się Kościołowi, Ojczyźnie, małżeństwom i rodzinom.
Zmarł po długiej chorobie w Niedzielę Dobrego Pasterza 29 kwietnia 2007 roku, dokładnie w 62. rocznicę wyzwolenia obozu w Dachau.