Dziś w „Naszym Dzienniku”
Z Różańcem na Turków
Środa, 7 października 2015 (02:09)Przed bitwą kapelani wyspowiadali żołnierzy i wszyscy zmówili wspólnie Różaniec.
Rekonkwista w Hiszpanii po prawie ośmiu wiekach walk uwolniła od islamu Półwysep Iberyjski, ale w 1453 roku Turcy zdobyli stolicę Cesarstwa Wschodniego – Konstantynopol. Eneasz Sylwiusz Piccolomini (późniejszy Papież Pius II) pisał wtedy do Ojca Świętego Mikołaja V: „Rozpaczam, że Hagia Sophia – najsłynniejszy kościół na całym świecie, został zrujnowany i zbrukany. Rozpaczam, że niezliczone bazyliki zbudowane dzięki cudownym umiejętnościom leżą w opuszczeniu i zanieczyszczeniu przez Mahometa”.
Zaledwie trzy lata później wielka armia sułtana Mehmeda II stanęła u bram Belgradu. Z odsieczą przybyły wojska węgierskie i rycerze z Zachodu prowadzeni przez największego kaznodzieję swoich czasów, odnowiciela franciszkanów św. Jana Kapistrana. Ale sułtan Selim II, „pan całej ziemi”, zamierzał zdobyć także stolicę zachodniego chrześcijaństwa i nawet ogłosił, że z bazyliki Piotrowej uczyni stajnię dla swych koni. Ważną zaporą dla tureckiego marszu na Rzym stała się obroniona przez wielkiego mistrza joannitów Jana de La Valette Malta.
W 1570 roku wojska Selima II zaatakowały należący do Wenecji Cypr. Po zdobyciu stolicy wyspy – Nikozji Turcy wymordowali dwadzieścia tysięcy chrześcijan, a miasto złupili i zniszczyli. Przez rok zaś broniła się z nadzwyczajnym męstwem i determinacją załoga Famagusty. Po kapitulacji na honorowych warunkach większości mieszkańców udało się bezpiecznie odpłynąć na Kretę, ale wychodzący z miasta jako ostatni wyżsi oficerowie i gubernator Bragadino zostali pojmani i zamordowani. Gubernatora poddano przedtem nieludzkim torturom, na koniec obdzierając żywcem ze skóry, którą po wyprawieniu wysłano w darze sułtanowi.
Drogi Czytelniku,
cały artykuł jest dostępny w wersji elektronicznej „Naszego Dziennika”.
Zapraszamy do zakupu w sklepie elektronicznym